Oma

In de auto zit ik in de bijrijderstoel met mijn tasje op schoot. Mijn handen stevig geklemd om de hengsels.

Thuis is mijn eettafel voorzien van een Perzisch tapijtje en als vanzelf glijden overal vandaan suikerzakjes in mijn tas, om ze vervolgens thuis in een trommeltje te stoppen.

 Koffie drink ik uit elegant bloemetjesservies. Geen kopje is hetzelfde.

`als vanzelf glijden overal vandaan suikerzakjes in mijn tas’

Om mijn middelvinger pronkt een gouden ring met een bescheiden diamantje. Ooit beloofde ze hiermee trouw aan mijn opa.

Zeven jaar geleden is ze overleden, maar nooit vertrokken. Mijn oma.

Ik lijk op mijn oma.

Mijn hemel wat ben ik daar trots op.

Geschreven door Susanne