Iedere donderdag

Het is donderdag en iets voor half zes ‘s avonds. Ik klap mijn laptop dicht. Twee collega’s zijn al begonnen. Ik pak gauw mijn tas en loop het kantoor binnen. Getik vult de ruimte. Ik doe mee. Er druppelen nog vier collega’s binnen. We zijn compleet.

Dit is de derde keer dat we het doen. Steeds op donderdag. De rest van het bedrijf is al aardig verlaten. Af en toe loopt er een collega voorbij waardoor het licht op de gang weer even aanspringt. De tikken in het kantoor volgen elkaar steeds sneller op. Ik krijg het er warm van. Er loopt weer een collega voorbij. Ze werpt een korte blik ons kantoor in, en verdwijnt uit het zicht. Maar binnen een paar seconden is ze terug om er zeker van te zijn wat ze zojuist zag.

Ja, ze zag het goed. In het bijna verlaten pand zitten zeven vrouwen vlijtig te breien.

Geschreven door Susanne