Susanne
Dicks and beavers
Soms verlang ik even terug naar Vrouwtje Theelepel, de lolobal, Pacman en het maken van smurvensnot bijvoorbeeld.
Dat verlangen ontstond afgelopen zondag:
Het is zondag, ik lig in bed en voel me hondsberoerd. Wellicht doordat ik de avond ervoor iets teveel heb gedronken? Iets teveel door elkaar? Of juist te weinig heb gegeten, of iets verkeerds? Maar waarschijnlijk is het een combi van dat alles.
“Check nu wat er in iemands broekje zit …”
Hoe dan ook, ik ben gevloerd. Om mezelf een beetje af te leiden zet ik de televisie aan. Ik loop op en neer naar het toilet, plof op de bank en zap tussen de zenders. Ik beland op TMF en de zender schreeuwt me in het gezicht:
“Bijna zomer! De tijd om lekker te gaan spotten! Check nu wat er in iemands broekje zit met de dick and beaver spotter!! SMS …”
Jeetje mina, hoor ik dat nu goed? Hoe laat is het? Drie uur smiddags. Veel tijd om mijn gedachten hierover te laten gaan heb ik niet, voor ik het weet wordt er opnieuw naar me geschreeuwd dat ik mijn telefoon op moet laden, anders kleedt ‘Jenna’ zich weer aan! En dat willen we niet natuurlijk.
Ik loop wederom op en neer naar het toilet. Als ik terugkom is het geschreeuw niet gestopt. De memmenchecker laat me heel gemakkelijk weten wat iemands cupmaat is! Hoe fijn is dat?!
” …om te zien of hij echt wel de vader mijn kind is.”
Als ik daarna ook nog luidkeels wordt gevraagd een sms te sturen om te zien of hij echt wel de vader mijn kind is, hou ik het voor gezien. Mijn tv gaat uit en ik kruip, nog beroerder dan daarvoor, mijn bed weer in.
Ik droom over Maja de Bij, Calimero en Hugo van de Poppenkraam en ben heeeeel eventjes mijn kater vergeten.
Tags: Add new tag, Maatschappij, normen en waarden, Televisie, vroeger






Boeddisme hoort hier niet thuis op geen enkele manier.






















