Blijf binnen je eigen grenzen

Iets doen, voor een ander is heel nobel. Dat blijft het zolang je er zelf helemaal achterstaat en er niet een stemmetje in je hoofd is die het liever anders zou zien. Nu is dit stemmetje vaak gemakkelijk te negeren, vooral omdat het doen voor een ander vaak het predicaat ‘goed’ opgespeld krijgt, en het stemmetje in het hoofd ‘vervelend’ of ‘gezeur’.

Toch is het stemmetje vaak geen ‘gezeur’ maar een signaal dat je je eigen grenzen aan het overschrijden bent. Het mag duidelijk zijn dat je daar, op de langere termijn niet gelukkig van wordt. Laat het stemmetje dus zijn wat het is: een signaal. En durf vervolgens te kijken wat je anders zou kunnen doen, waardoor de situatie voor jou ook gunstiger wordt.

Ook kun je het stemmetje wellicht al voor zijn. Schrijf voor jezelf op welk gedrag (van anderen én van jezelf) je eigenlijk te ver vindt gaan. Het is altijd gemakkelijker om iets voor jezelf vast te stellen als de situatie er niet is op dat moment. Vaak is het in een situatie lastiger om naar jezelf te blijven luisteren, en praat je het al snel goed.
Als je je grenzen (voor zover mogelijk) al wat duidelijker voor jezelf hebt, zul je deze als zich een situatie voordoet, minder snel (en minder ver) overschrijden.