Ik merkte dat ik me omringde met zooi, niet alleen in mijn huis, maar ook in mijn gedachten en bezigheden. Mijn kledingkast hing vol met dingen die ik niet droeg, mijn huis vol lag met dingen die ik niet gebruikte. Ik besteedde tijd aan dingen waar ik liever niet te veel tijd aan besteed. Ik begon het allemaal een beetje belachelijk te vinden, het kopen en blijven kopen en stapelen en verzamelen. Het facebooken terwijl ik wilde schrijven. Het hangen voor de televisie. Het lezen van tijdschri...

Van alle kanten ben ik ervoor gewaarschuwd: ondertrouw stelt niets voor. Het is gewoon een administratieve handeling, meer niet. Dat is vast waar: de periode van ondertrouw dient om na te kunnen gaan of aan alle wettelijke eisen voor het aangaan van een huwelijk voldaan is. We gaan de geboorteakte checken, de datum vastleggen en de leges betalen.   Toch vind ik het een ding. Een point of no return. Een nieuwe fase. Het eerste wat we echt gaan doen om het echt te gaan doen. Zoiets.  ...

Japi is een wonderlijke man uit een verhaal van Nescio uit 1911. Hij leeft van andermans geld, hij koopt spullen op de pof en betaalt nooit. Japi is dus een uitvreter; hij maakt opzettelijk gebruik van - de goedgeefsheid van - anderen.   Iedereen heeft wel uitvreters in zijn omgeving. Het zijn bijvoorbeeld mensen die in het café bij je groepje komen zitten en toevallig net naar de wc zijn als er betaald moet worden, of juist naar een ander kroegje zijn vertrokken als het hun beurt is om...

Mijn moeder was dol op het liedje “Geen kind meer”, omdat ze zelf haar moeder jong verloor. Ze was zo aan dit lied gehecht, dat ze wilde dat het gedraaid werd op haar begrafenis. Velen die op de uitvaart waren, zullen gedacht hebben dat het voor mij gedraaid werd, dat ik het had uitgekozen. Maar het was niet zo. Het was haar lied.   Dat lied, wat moet een mens ermee? Het gaat over het lijden dat je vreest, je stelt je een groot verdriet voor als je het hoort. Nu is dat verdriet ind...

Als je iets of iemand verliest, kom je heel veel duistere emoties tegen, besefte ik van de week. Er is niet alleen verdriet, zoals je misschien zou denken. Er is ook woede, een mens kan ontzettend kwaad zijn op het lot of op de dood. En wat te denken van wanhoop. Ik lag op bed. Onze kitten hupte als een blij lammetje over de dekens. De oude kater zat rustig te dutten. Mijn armen had ik gekruist onder mijn hoofd en ik keek naar regen die op ons kleine dakraam tikte.   Onwillekeurig dacht ...