Ik sta met mijn rug naar hem toe. Naakt. Nouja.., bijna naakt. Zijn vingers glijden over mijn rug. Van hot naar her. Heb expres geen string aangetrokken. Wist namelijk dat ik uit de kleren zou gaan en dan zijn je billen zo, tja hoe zeg je dat, aanwezig? Zo bloot?   'Wat een gevarieerd palet!'   Daar sta ik dan in een klein kamertje op de prinsengracht in een keurig rood broekje en dito bh. Ik voel dat zijn vingers beland zijn bij mijn onderrug. "Mag ik even in je broekje kijken?" v...

Met een bak koffie naast me en mijn kat half op schoot, zap ik deze zondagmorgen door de tv-priesters heen en blijf even hangen bij Ned 2, KRO. Een interview met Dafne van de stichting Familie Bofkont. Deze vrouw van middelbare leeftijd (en heel lang haar) heeft een groot hart voor dieren. Ze maakt van pechvogel-varkens, bofkont-varkens. Dat vind ik mooi, dus leg ik de afstandbediening weg.   Terwijl ik een slok koffie neem en Maggie over haar bol aai luister ik naar wat Dafne te zeggen h...

Het is warm. Zijn dekbed heeft hij vervangen voor slechts een dun laken. Ik rol op mijn zij. Maar het voelt niet lekker. Normaal los ik het op met het dekbed. Dit lapje stof zet geen zoden aan de dijk. “Heb je misschien een kussentje voor me?” vraag ik de dierenarts. Zijn welgetrainde lijf verdwijnt de woonkamer in en komt terug met een klein groen kussentje. “Perfect” zeg ik zichtbaar opgelucht. Ik plaats het kussentje tussen mijn benen en vraag me tegelijkertijd af of het eigenlijk raa...

In Amersfoort treffen we elkaar, op het station. Zij komt uit Eindhoven en ik uit Amsterdam. Samen stappen we in de trein naar Berlijn! Meer dan zes uur om bij te kletsen...   Zij vertelt over haar kindje van 5 maanden en hoe er een nieuwe wereld voor haar open is gegaan. Zo zit ze in ene regelmatig met haar vriend te knutselen. Om de haverklap gaat er namelijk een stagiaire weg bij de kinderopvang en dan worden ze via een briefje verzocht om een knutselwerkje te maken en deze morgen af t...

Nog nooit heb ik erbij stilgestaan. Doe het automatisch. Bij de was, maar ook bij de afwas. Een tic, die ik al jaren heb. Het zette me aan het denken toen ik het mijn yogaleraar terloops vertelde en hij dat meteen met de oorlogstijd in verband bracht. Volgens hem heb ik die tic in de Tweede Wereldoorlog meegemaakt zou hebben.   "die handdoek kan ik op mijn hoofd knopen tegen de kou.."   Ik ben een dertiger dus dat is onmogelijk, maar voor mensen die mij kennen ben ik ook een halve ...