"Gedachten stromen als riviertjes door mijn hoofd. Iedere keer, als ik snap waar ze heen leiden, verlegt hij een aantal steentjes. Bouwt dammetjes, om me te verwarren, en mijn richting te veranderen.   Ik ben zo bang om op mijn bootje te stappen, en te vertrekken, zonder te weten waar de stroom me naartoe voert. En alles achter te laten wat bekend, vertrouwd is.   Toch moet het, want deze pijn, dit verdriet wil ik niet meer. Ik wil het laten wegspoelen met het water, opnieuw...