Vele gesprekken heb ik al gevoerd over het feit dat ik dan toch nog steeds single ben. De vraag: waarom, verbaasd me dan zeker ook niet meer...alleen zetten bepaalde opmerkingen me dan toch wel weer aan het denken, en zijn daarnaast ook zeker wel het overdenken waard. "Het komt vast door die muur van jou dat je nog alleen bent" was de bewuste opmerking naar mijn persoontje toe die de radertjes in m'n hoofd in werking deed zetten. Huh? Muurtje? Wat voor een muurtje?! Kartonnen muurtje, ...

Op het moment zie ik overal paartjes.Twee zwanen die samen zwemmen, twee koeien bil aan bil in de wei, twee schoenen aan mijn voeten.En opeens realiseer ik me weer eens dat ik geen paartje ben. Of ben ik dat toch wel? Degene die me kennen weten dat ik het al een paar keer geroepen heb, true; Heleen van Rooyen is ermee begonnen, maar ik heb 'm ook...en misschien wel al veel langer dan zij 'm heeft! Ja....ik heb ook een GBV, gay best friend....m'n eigen homo!! En nee, niet van Nienke kado gekre...

Heel blij was ik dat deze maand m'n salaris gestort was. Na de opmerking van mini me dat ik toch echt rimpels kreeg had ik mezelf beloofd dat ik deze maand naar de apotheek mocht om een belachelijk dure antirimpelcrème te scoren. Op een of andere manier lijkt dat prijzige potje toch goedkoper met een volle bankrekening. Vrolijk stapte ik gister dus op mijn fietsje en een kwartier later parkeerde ik mijn ijzeren ros voor de apotheek. ‘Je hebt toch hopelijk tranen in je ogen van de kou hè? ...

Stiekem zit ik naar haar te kijken....en ineens is het daar, een overweldigend gevoel, plots en heftig.Sjonge... wat kan een kind een liefde genereren in een mens! Natuurlijk is die liefde er altijd, maar op sommige momenten zó intens, dat het haast pijn doet. Herinneringen trekken aan me voorbij. Hoe ik haar heb zien worstelen met haar schoolwerk, en niet opgaf. Hoe ze haar bord met rijst compleet leeg at,terwijl ze het echt niet lekker vond. Hoe ze me 'gewoon' zegt dat ze: blij met me is o...

Warmte wil ik voelen, de zon wil ik zien... Kriebels in mijn lichaam, is wat ik verdien. Golvend op gevoelens, ga ik op en neer... Onderga de heftigheid, elke keer maar weer. Bang van de avond, weet wat donker doet.. Maar lach diep van binnen, de ochtend tegemoet. Trots op de lessen, waardoor ik diepte ken... Dicht bij het antwoord, is waar ik nu ben. Met elke stap vooruit, komt de kracht in zicht... Met daarbij de eindstreep, blinkend in het licht....