Samen met de frisgroene blaadjes kom ik tot leven. De vogeltjes die ontwaken en de eerste zonnestralen pikken. De beestjes die wakker worden   Ik ben de lente!   Ineengedoken doorstond ik de herfst en de winter. Het was grijs en koud. Depressief en somber. Als het regende kwam dat door mijn verdriet, de sneeuw was het koude binnen in mij.   Maar nu straal ik, nu dartel ik, nu zing ik. want ik ben de lente.   Ik zie weer de mooie momenten, Ik voel weer de lach. ...

Met een zucht leg ik het boek weg. De kracht van een vrouw van Marianne Fredriksson. Een indrukwekkend boek met een good feeling einde. Het gaat over een mishandelde vrouw die uiteindelijk hoogzwanger vertrekt. Ze wordt opgevangen door vrienden en familie. Na de geboorte van haar eerste dochter wordt ze verkracht door haar ex-man en ze blijkt zwanger te zijn.   Nadat haar ex-man een jaar vast gezeten heeft eist hij omgang. De dochters moeten naar hem toe en al snel vergrijpt hij zich ook ...

Het begon met een migraine aanval. Daarna pijnlijke nek, vervolgens schouder en arm. Mijn vingers begonnen te tintelen. Naar de dokter maar, gevolg.. fysio. Daarna werd ik verkouden, griepje.. Griep ging over in een holte ontsteking waar ik nu nog steeds mee zit. Ik snotter, ik spray, ik slik, ik stoom. Ik lig plat en vervolgens doe ik teveel dingen. Ik hobbel al een aantal weken op deze manier. En als moeder van vier, herstel, werkende moeder van vier, kán je gewoon weg niet je bed in duike...

27 januari 2003 werd het mooiste kereltje geboren van de wereld, mijn kereltje. Dit wordt geen verhaal over roze wolkjes of een prachtig ontroerend bevallingsverhaal. Dit verhaal was voor mij een nachtmerrie die in mijn eigen hoofd afspeelde. Ik denk nog vaak terug aan die tijd met behoorlijk wat schuldgevoel, ookal weet ik dat ik er niets aan kon doen.   Met pientere bruine oogjes keek hij na een minuut om zich heen. 'Kijk dat nou', zei de verloskundige 'dat wordt nog wat met hem'. Ik ...

Zo schreef ik voor een week of 2 geleden nog een stuk over de prachtige film 'Komt een vrouw bij de dokter' en nu zat ik er zelf! 2 weken geleden voelde ik een knobbeltje in mijn borst. Er gingen geen alarmbellen want een paniek boer ben ik niet. Nuchter met een mooie dosis ontkenning, dat is meer mijn stijl. En dus voelde ik elke dag zodat ik erachter zou komen dat ik mij zou vergissen. Mijn lief riep wel gelijk 'ga nou de dokter bellen!' Ach, zei ik dan geirriteerd, dat is helemaal niet nod...