Normaal wachten we in ons leven tot de storm gaat liggen. Op die eerste zonnestraal die door het wolkendek breekt. Normaal wachten we op de eerste keer dat we zonder jas naar buiten kunnen en de plu kunnen laten staan. Normaal worden we lachend wakker als de vogels de zon bij ons naar binnen zingen.   Maar ik niet. Ik wacht op de wind.   Normaal gaat wachten we op rokjesdag. Op het vieren van de lente. Vruchtbaarheid en van dat al. Samen vieren dat we die koude donkere tijden ...

Vlak voor het slapen gaan stelt ze mij een, in haar ogen, onnozele vraag: “Als jij een held of een superheld mocht zijn, wie zou je dan willen zijn?” Ik geef aan dat het nogal gecompliceerd ligt. Zij begrijpt het niet, ik kan het haar niet 123 uitleggen. Zij vindt het niet meer leuk. Ze valt in slaap en ik lig wakker. Klaar wakker.   Kijk, sinds dat de mens enige vorm van collectief geheugen heeft zijn ze er al: Helden. Mannelijke helden, wel te verstaan. Er wordt over hen verteld i...

Ik zit achter mijn bureau en ik denk na waar die uitdrukking nou op slaat. “Met hem valt geen land te bezeilen”. Hij is dus blijkbaar een uitzondering. Vandaar de uitdrukking. Het is dus in de regel gangbaar dat er wel een land met iemand te bezeilen is. Maar met hem niet. En waarom je in godsnaam een land zou willen bezeilen wordt er gemakshalve niet bij vermeld.   Ik heb uitstelgedrag tot een kunstvorm weten te verheffen. Wederom heb ik een volledige dag weten uit te stellen wa...

“Alles gaat weg. Hier moet je linksaf. Kijk die toren, dat was vroeger een kerk. NU staat er alleen nog maar die toren. Er kwamen nog maar twaalf mensen ofzo. Ja dan hou je zo’n sloop niet tegen. De toren staat er nog wel, maar zelfs de klokken zijn er uit gehaald. Tis geen gezicht. Vroeger stonden hier hele velden met rozen. Een heel bed van rode blaadjes. Ja, daar moest dan een fietspad komen. Die is ook rood, maar tis toch anders. Snapje, Moosje?” Ik snap het “Toen ik hier me...

Tuurlijk had ik meteen eerlijk moeten zijn. Tuurlijk had ik gewoon moeten zeggen hoe het zat. Tuurlijk. Maar dat deed ik niet. Waarom niet? Geen idee eigenlijk. Nou eigenlijk omdat ik niet wist dat ik loog. Nee echt niet!   Het begon al bij één van de eerste keren dat ik bij David Lloyd kwam. Ik was net in Oud-West komen wonen en was op zoek naar een nieuwe sportschool. David Lloyd zag er chique uit, dus ik werd lid. Terwijl ik voor het gesloten poortje sta en zoek naar mijn pasje ...