Dagen van onrust Gevuld met pijn en verdriet. Standaard huilde ik alleen op mijn bed, Een andere gewoonte die kende ik niet. Dagen van leegte en van stilte om me heen. Mensen die boos waren, Mensen met een hart van steen. Niemand die ik kon vertrouwen. Ik kon alleen nog maar mijn mond houden. Ik was altijd stil en alleen, Niemand stond meer voor me klaar. Ze liepen langs en bekeken me raar. Drugs was het enige wat ik had. Dit betekende voor mij het verkeerde pad.   Dagen, maa...