Heeft het echt iets met jou te maken?

De verkoper in de winkel kijkt je aan alsof je niet goed wijs bent en behandeld je ook zo, je vriend of vriendin zit al een tijd niet lekker in zijn of haar vel en is kortaf tegen je, een collega op werk is wat stiller en zegt jullie lunchafspraak af.

In alle bovenstaande situaties is er vaak een moment dat er door je heen schiet: ‘hij vind me vast dom’, ‘zou hij of zij misschien niet meer van me houden en met me verder willen?’,  ‘wat heb ik gedaan…zou ze boos zijn om mijn opmerking van gisteren misschien?’. Kortom je betrekt de situatie op jezelf. Bekijkt wat jíj verkeerd hebt gedaan zodat de ander nu reageert zoals hij of zij reageert.

Soms kunnen het hele scenario’s in je hoofd worden. En dat terwijl de verkoper in de winkel wellicht iedere klant aankijkt alsof ze niet goed wijs zijn óf hij had zijn dag niet. Het heeft, heel waarschijnlijk, in de verste verte niets met jou te maken.

Je collega heeft misschien wel iets vervelends meegemaakt en je vriend of vriendin zit gewoon niet lekker in zijn of haar vel. Punt. Niets meer en niets minder. ‘Jij’ komt hier nergens in voor.

De neiging om situaties op onszelf te betrekken is bijna eigenlijk een vorm van arrogantie. Blijkbaar vinden we onszelf zo belangrijk dat we denken dat alles om ons heen (de negatieve dingen) met ons te maken hebben. En dit terwijl dat negen van de tien keer niet zo is.

Ookal is het misschien niet leuk, het kan wel goed zijn om stil te staan bij die vorm van arrogantie. Het kan je namelijk helpen om niet meer in de stress te zitten als iemand even niet zo leuk doet tegen je.