Wat grappig wat jij gelooft

De bel gaat. Bij mijn bovenburen. Vervolgens gaat de bel bij mij. Ik sta op om uit het raam te kijken wie er voor de deur staat. Maar mijn beller staat te dicht op mijn deur en dus kan ik hem of haar niet zien.

Ik haal mijn deur van het slot en druk alvast op het knopje ‘deur open’. Met een ‘zzzzz’ klikt de deur open en ik loop de trap af. Twee vrouwen van mijn leeftijd staan voor de deur. Of tenminste, een staat er nog voor de deur, de ander staat al in de gang.

“Hallo” begroet degene die alvast de gang in was gelopen. Ze leunt tegen de muur. “We willen graag met je praten over het geloof. We willen alleen praten hoor, je hoeft niets.” Ze wacht even af, misschien wel om te zien of ik haar direct de deur uitkick. Als dat niet gebeurt, vraagt ze me of ik over het geloof wil praten met hen.

“Nou, ik denk dat ik net op een andere manier geloof dan jullie. Ik geloof wel in energie, maar niet dat er één God is die dingen voor ons regelt. Dus ik denk niet dat….”

“Oh, dus je gelooft wel in een hogere macht” onderbreekt ze me als een geboren interviewer. “Zoals je weet is er veel onrecht in de wereld. Mensen willen alles voor zichzelf en er zijn zoveel mensen die niets hebben. Wij denken dat God dit voor ons op kan lossen”. Met grote vragende ogen kijkt ze me aan.

“Eh, nou, ik ben het er niet helemaal mee eens dat er alleen maar mensen zijn die dingen voor zichzelf willen, ik denk dat er steeds meer mensen zijn die daar anders over na gaan denken. Misschien gaat dat niet in een keer, maar ik denk dat er vanzelf iets zal veranderen, vanuit onszelf, niet zozeer vanuit een ander.”

“Maar er is zoveel naarheid in de wereld! Dat kunnen we toch bijna niet zelf oplossen? Wij weten niet hoe dat moet” reageert ze.”En daarnaast is er ziekte en dood,” gaat ze zonder adempauze verder, “veel mensen geloven ook niet dat de dood bij het leven hoort, dat we helemaal niet dood horen te gaan. Hoe denk jij daarover?”

“Ik geloof zeker dat de dood bij het leven hoort, sterker nog, het houdt ons in leven. Zou je anders zo graag willen leven, dingen willen proberen, nu willen doen, als je leven voor altijd door zou gaan? Ik geloof er wel dat dit niet ons enige leven is. Ik heb er nog geen waarheid in, maar kan me voorstellen dat je ziel wel voor altijd blijft bestaan. ”

“Oke, dus je hangt het Hindoeïsme aan, met reïncarnaties enzo?” vraagt ze me.

“Dat weet ik niet, ik heb me nooit heel erg in het Hindoeïsme verdiept. Hindoeïsme, boeddhisme, het maakt me niet zo uit. Ik hang niet echt iets aan. Ik pak de dingen eruit die ik mooi vind.”

“Oh, grappig zeg” zegt ze met een glimlachje. “Wat grappig wat jij gelooft”

“Ja” zeg ik.

“Nou, wij gaan weer verder. Leuk om met je over het geloof te praten.”

“Dat vond ik ook” zeg ik. En ik meen het. En met die woorden eindigt mijn eerste gesprek met Jehovagetuigen in Amsterdam.

Geschreven door Marjolein