De magie van de rode laarzen

“Nee die heb ik niet meer in maat 39” zegt ie. “Oh shit” zeg ik en stamp met mijn voet op de grond. Ik kijk op de onderkant van de laars en zie dat ik maat 38 te pakken heb.

“Eigenlijk heb ik maat 39, maar soms pas ik een 38 ook. Dus ik pas deze wel even” zeg ik. Als de verkoper al ‘ja ja’ denkt, laat hij dat niet merken. Ik wurm de rode laars over mijn skinny jeans heen. “Dat gaat niet zo makkelijk” zeg ik tegen de verkoper en voel me een beetje ongemakkelijk. Maar hij knikt beamend en zegt dat ‘die laars’ dat wel heeft en vrijwel alle vrouwen daar last van hadden bij die laars.

De laars is felrood en hooggehakt. Maar beide niet op een ordinaire manier.

Inmiddels heb ik de laars aan en loop ik naar de spiegel. Eigenlijk maakt het niet meer uit of de schoen wel of niet lekker zit want toen ik ze gisteren in de etalage zag staan wist ik al dat ik ze ging kopen. En had ik al bedacht waar ik ze allemaal bij aan kon. “Volgens mij zit ie wel goed” vraag ik hem terwijl ik op mijn tenen wijs. Hij zakt op zijn knieën en voelt waar mijn tenen zitten. Hij is het met me eens.

De laars is felrood en hooggehakt. Maar beide niet op een ordinaire manier. En ik heb altijd al rode laarzen gewild. Echt. Vroeger wilde ik, als ik met mijn ouders ergens op bezoek was, altijd optreden met een liedje dat ging over een meisje met rode schoentjes. (tsja…dat vond iedereen toen heel schattig, dat hoop ik tenminste).

En nu heb ik ze dan. Mijn eigen rode laarzen. Weliswaar in maat 38. Maar dat gaat best. Met dank ook aan de verkoper die zo lekker met mij meelulde en me niet liet voelen als een gefreakte shopaholic. Dank je wel en ik kom zeker terug.

Leuke zaak met leuke schoenen en fijne verkopende meneer: fashiontweet schrijft er ook over.

Geschreven door Budhiblogger: Marjolein

De rode laarzen: