Opnieuw verbinden

In de eerste paar dagen van 2009 vertelde iemand mij dat ze in plaats van goede voornemens te bedenken voor het nieuwe jaar, een thema koos. Ieder jaar kwamen zij en een paar vriendinnen aan het einde van het jaar bij elkaar en kozen zij een voor een een thema voor het nieuwe jaar en blikten terug op hun thema van het afgelopen jaar.

Ik besloot toen dat aan het einde van dit jaar ook te doen. Nu er nog maar een paar dagen van 2009 zijn moet ik eraan terugdenken. Alhoewel ik niet bewust een thema heb gekozen begin 2009, geloof ik dat dit jaar wel een thema voor mij had.

Het loslaten van veiligheid en zekerheid was heftiger dan ik had gedacht

Het loslaten van (schijn) veiligheid en (schijn) zekerheid. En de angst die daar voor mij bij hoort. Veel wil ik daar nu niet over kwijt, ik zit er voor mijn gevoel nog middenin. Ik heb ook niet de illusie dat dit thema alleen voor 2009 was, het thema zal wellicht nog voor een veel langere tijd in mijn leven spelen. Wel liet in 2009 dat thema zich even sterk horen, sterker en heftiger dan het ooit eerder heeft gedaan.

Voor het nieuwe jaar bedacht ik me vanochtend een nieuw thema. In hoeverre je zelf een thema te kiezen hebt weet ik niet, het vorige heb ik ook niet gekozen. Sterker nog, ik had heel waarschijnlijk een stapje opzij gedaan om iemand anders deze lessen te laten leren, zo bang had het me gemaakt als ik alles van te voren had geweten.
Niettemin wil ik toch een thema uitspreken, of dit ook mijn thema van 2010 wordt zie ik wel.

Ik wil me weer verbinden. Met alles, maar vooral met het leven en de levensvreugde

In 2010 zou ik me graag weer willen verbinden. Met alle kennis, pijn, liefde en nieuwe gevoelens van 2009 zullen de verbintenissen in 2010 anders zijn. Verbintenissen op vele gebieden, wellicht op een andere manier dan ik gewend ben. Ik wil me weer verbinden met het leven, mijn levensvreugde. Herverbinden met familie en vrienden, met mijn werk,  met de liefde en met mezelf.

Een verbintenis ben ik al aangegaan. Die kwamen (in tweevoud) een paar maanden geleden. Twee lieve katjes. Via hun kreeg ik weer wat vertrouwen. Vertrouwen dat ik kan liefhebben, kan zorgen en kan rekening houden. Niet alleen meer ik, maar wij.

Geschreven door Marjolein