Nu echt carpe diem

“Er zitten daar zoveel mensen die daar al járen werken! En als je dan vraagt waarom zeggen ze: tja, het is gewoon nu eenmaal zo. En dan zuchten ze diep.” Mijn vriendin is net bij een nieuw bedrijf begonnen waar ze haar nieuwe collega’s leert kennen.

“Waarom doen mensen dat?” vraagt ze, aan niemand in het bijzonder, al ben ik de enige die haar kan horen. En dus voel ik me geroepen haar te antwoorden.

“Hoeveel mensen zitten in een relatie waar ze niet heel gelukkig in zijn. Maar die er wel al ‘gewoon’ zo lang is?” antwoord ik.

Vorige week schreef Fladdertje een stuk op Budhi dat me raakte. Het kan zomaar afgelopen zijn, zo schreef ze, een uitglijer op het ijs, een hartstilstand. Dus carpe diem. Leef, lach, geniet! En juist dat lukt me niet. Want ik zit al een tijd in een baan die ik eigenlijk al heel lang niet meer leuk vind. Maar als ik stop dan moet ik op mijn spaargeld gaan leven, en spaargeld is voor leuke dingen.

Angst. Angst is een slechte raadgever. En toch luisteren we in grote getale naar angst. Onze angst. Het kleine mannetje met de rode hoorns die ons in het oor fluistert: ‘nee, blijf jij maar zitten waar je zit. Want je mag dan misschien niet super gelukkig zijn, maar dat is nog altijd beter dan het onbekende. Want dat onbekende, wat gaat je dat brengen? Dat het bij andere mensen die kiezen voor iets nieuws goed afloopt, wil nog niet zeggen dat dat ook bij jou gebeurt. Bij jou gaat nooit iets goed’. Etc etc.

Ik ben een ook best angsthaas. Toch, sinds ik een paar jaar geleden een motto hoorde en daarnaar besloot te gaan leven, ga ik met mijn angstgedachten in gesprek. Het motto luidt: ik wil niet leven vanuit angst, maar vanuit liefde. In alles. En dus stel ik mijn angst vragen, als die weer de kop opsteekt. Kies ik voor de keuzes vanuit liefde, hoe eng en nog onzichtbaar die soms ook zijn.

Mijn angsten zijn er nog steeds, ik kies er nu alleen voor er niet meer naar te handelen. Behalve natuurlijk als de angst me waarschuwt als ik op de fiets zit voor een bijna ongeluk met een auto. :- )

Geschreven door Marjolein