Het komt wel goed

Volgens mij heb ik dit zinnetje al honderden keren gehoord en net zoveel keren uitgesproken naar anderen. Vaak wil ik het ook horen van iemand.

Maar waar zijn we eigenlijk allemaal mee bezig? Luister goed: ’het komt wel goed’. Ten eerste: wie ben ik of wie zijn ‘zij’ om dat te weten. Kunnen we opeens met z’n allen in de toekomst kijken? Volgens mij zijn er maar een paar op deze aardbol met die gave gezegend.

Soms komt het ook niet goed. Als er iemand overlijd,
komt het dan goed?

En dan, wat is goed? Soms wil je iets heel graag, wat je vervolgens niet krijgt. Op dat moment misschien klote, maar soms ben je na een tijdje (of een hele poos) blij met hoe het gegaan is. Of begrijp je waarom het nodig was dat er iets gebeurde.

Maar het is zo lekker makkelijk. Iemand vertelt een probleem, je weet eigenlijk niet goed wat je moet zeggen, en flop daar is ie weer.

Soms komt het ook niet goed. Als er iemand overlijd, komt het dan goed? Misschien wordt je er sterker van, of ga je er anders door leven. Op zo’n moment weten we ook niet meer wat we moeten zeggen. Ook ik. Het vertrouwde zinnetje: ‘het komt wel goed’ is er niet meer om me te helpen. Wat zeg je tegen iemand die zal overlijden? Wat zeg je tegen degene die het grote, immense verdriet moet verwerken.

Misschien is het ook gewoon goed om niets te zeggen. Geen raad, geen advies, geen oplossingen. Ik neem me voor: niet meer die 4 woorden. Alleen luisteren, praten wordt soms overschat.

Geschreven door Marjolein