Een warme douche

Een tijdje terug zat ik te lunchen met een vriendin. Terwijl het meisje in de bediening onze borden neerzet valt me op dat ze erg mooi is. Ik kijk haar bewonderend aan. “Wat een mooi meisje” zeg ik tegen mijn vriendin als ze wegloopt. Ik zeg het alleen iets te snel, ik kan me voorstellen dat het meisje snapt dat ik iets over haar zeg. De stilte die er was toen zij de borden neerzette en de vlugge reactie van mij als ze wegloopt. Alleen weet zij natuurlijk niet dat hetgeen ik zei positief was.

Laatst had ik het omgekeerde. Ik was aan het rekken en strekken tijdens een hardlooprondje. Even verderop stonden twee vrouwen te kletsen waarbij ze erg naar mij aan het kijken waren. Even hoor ik een vlaag van het gesprek “…nou, zij is al hartstikke slank..” Waarschijnlijk dus een soort compliment aan mij, maar zeker weten deed ik het niet.

“Dit is best leuk!” roept een vrouw

Het gebeurt me vaker. Ik zie iets moois aan iemand; uiterlijk, uitstraling of kleding, en ik denk het maar zeg het niet. Daarop wordt ingespeeld als ik bij een perspresentatie van Nivea ben. Na de presentatie over de nieuw te lanceren dagcreme Aqua Sensation (door degene die in Duitsland in hun laboratorium werkt!) is er nog een laatste onderdeel. Nivea’s look coach en een feel coache (die van tien jaar jonger in tien dagen) geven ons een kleine workshop. Daarin zit ook het onderdeel: een warme douche.

Ieder van de groep moet om te beurten gaan staan, waarna iedereen uit de groep iets positiefs zegt over diegene. Natuurlijk is het voor degene die staat even eng en raar, maar naarmate er meer positieve dingen worden gezegd zie je iedereen ontdooien. “Best leuk is dit” roept een vrouw. “Ik blijf staan!”. En zo gaat iedereen naar huis met een twintig tal complimenten over hun uitstraling, hun kleding en uiterlijk. Terwijl ik op de fiets naar huis zit, neem ik me voor mijn complimenten niet langer voor me te houden, maar ze voortaan gewoon te vertellen aan degene die het compliment verdiend.

Geschreven door Marjolein