http://www.budhi.nl/marjolein/durven-nat-te-worden/ live, laugh, contemplate, love Fri, 03 Feb 2012 15:33:30 +0100 http://wordpress.org/?v=2.8.4 hourly 1 http://www.budhi.nl/marjolein/durven-nat-te-worden/#comment-1525 Marjolein Thu, 11 Mar 2010 16:33:46 +0000 http://www.budhi.nl/?p=6640#comment-1525 Hahaha! Mooi!! Hahaha! Mooi!!

]]> http://www.budhi.nl/marjolein/durven-nat-te-worden/#comment-1524 Tinyfisscher Thu, 11 Mar 2010 15:59:46 +0000 http://www.budhi.nl/?p=6640#comment-1524 Toen ik veertig werd (ai, ik wil er niet over nadenken hoe lang dat alweer geleden is, al lijkt het gisteren), liepen we na een restaurantbezoek naar huis. Het goot. En niet een beetje ook. Wat ik nog nooit van mijn leven had gedaan (hoewel, misschien toen ik kind was, maar dat kan ik me niet herinneren) deed ik toen in een opwelling wél: ik begon met het enthousiasme van een kind in de diepste plassen te stampen. Mijn man en dochter deden vrolijk mee. Of misschien begonnen we wel op hetzelfde moment, dat zou me niets verbazen. Onderweg werden we met bijna jaloerse blikken nagekeken door mensen die onder luifels en afdakjes stonden te schuilen. We kwamen doorweekt thuis, we hadden geen droge draad meer aan ons lijf. We moesten onze schoenen omkeren om het water eruit te gieten. Ik heb dit daarna nooit meer gedaan, waarom weet ik eigenlijk niet. Want, mijn god, wat een ge-wel-dig bevrijdende ervaring was dat. Toen ik veertig werd (ai, ik wil er niet over nadenken hoe lang dat alweer geleden is, al lijkt het gisteren), liepen we na een restaurantbezoek naar huis. Het goot. En niet een beetje ook.
Wat ik nog nooit van mijn leven had gedaan (hoewel, misschien toen ik kind was, maar dat kan ik me niet herinneren) deed ik toen in een opwelling wél: ik begon met het enthousiasme van een kind in de diepste plassen te stampen. Mijn man en dochter deden vrolijk mee. Of misschien begonnen we wel op hetzelfde moment, dat zou me niets verbazen. Onderweg werden we met bijna jaloerse blikken nagekeken door mensen die onder luifels en afdakjes stonden te schuilen.
We kwamen doorweekt thuis, we hadden geen droge draad meer aan ons lijf. We moesten onze schoenen omkeren om het water eruit te gieten.
Ik heb dit daarna nooit meer gedaan, waarom weet ik eigenlijk niet. Want, mijn god, wat een ge-wel-dig bevrijdende ervaring was dat.

]]>