De volheid van het leven

Ik fiets naar huis. Het is de eerste dag dat het echt weer even warm was. Zojuist heeft de natuur hierop geantwoord en storte er een flinke regenbui naar beneden. Het is nu wat afgekoeld, maar nog steeds een stuk warmer dan normaal.

Ik wikkel al fietsend mijn sjaal af die vast komt te zitten tussen mijn tas en mijn iPod. Ik blijf aan mijn sjaal sjorren waardoor ie uiteindelijk losschiet en ik bijna een stoeprandje meeneem. Bevrijd van de warmte van mijn sjaal adem ik diep in.

De wereld ziet er altijd een stuk mooier uit als ik naar de muziek op mijn iPod luister. Muziek kan me het leven idyllisch laten zien, bijna sprookjesachtig. Toch is het nu echt niet alleen de muziek op mijn iPod. Terwijl ik inadem ruik ik de heerlijke geur die de warme aarde afstraalt waar net de verkoelende regenbui op neerkwam. Ook valt me op dat de lucht vol is van allerlei geuren. Het doet me denken aan de geur die je kunt ruiken als je uit een vliegtuig stapt in een warm land.

Zoals de lucht nu vol is van geuren, zo ben ik tijdens mijn fietsrit vol van het leven. Mijn muziek zingt in mijn oren en het leven omringt me in al zijn kleuren en geuren. Even is er alleen dit, nu. En in het nu, ben ik verliefd op het leven.

Geschreven door Marjolein