Liefde

Wanneer ben ik aan de beurt?

Het voelt alsof ik aan alle kanten word ingehaald. En flink. Gisteravond weer. Mijn haren wapperen nog na.

Ik was aan het eten met vrienden. Een jaar geleden nog allemaal hartstikke vrijgezel. Vriend L waren we eind vorig jaar al kwijt, hij woont inmiddels samen. Maar eentje zou nooit aan de vrouw. Het beste voor de man is immers rondneuken? Al jarenlang stond zijn afbeelding in de Dikke van Dale bij het word single. Hij had het uitgevonden. Totdat hij gister ineens mededeelde: ik ga samenwonen. Monden vielen open van verbazing. Die van mij ook. Ik bleef glimlachen. Met moeite.

Ik ben nu nog de enige vrijgezel van het groepje.

Hou niet veel vriendinnen meer over die net als ik vrijgezel zijn. De meesten hebben op zijn minst een relatie. Op zijn minst, want het gros is zelfs al bezig met tweede en derde leg. Meestal heb ik hier geen moeite mee, echt niet. Ik heb een heel rijk en vol leven. Maar soms wel. Zoals nu. Ben er echt even klaar mee.

Wanneer mag ik?

Geschreven door Susanne

Tags: Gezin, Liefde, toekomst, verliefd

Marjolein

03/02/2010 om 12:51

Ja. En dan vooral irritant 'ingehaald' te worden door iemand die zei het nooit te willen (samen wonen etc)

Michelle

03/02/2010 om 15:34

Irritant! Maar geniet nog even van je volle rijke leven. Want voor je het weet vindt de liefde ook de weg naar jou.

Susanne

03/02/2010 om 22:24

@ Marjolein: klopt, maar mijn ongenoegen heeft niks met hem te maken hoor. Gun t hem van harte! Maar mezelf ook, das alles.
@ Michelle: Dank voor je berichtje. Zal ik doen! En ja, daar ben ik van overtuigd.
:-)

Anna

04/02/2010 om 22:25

Ooit dacht ik ook zo. Maar die gaat er zeker komen. Zekerzeker. De leukste wordt met TNT pakketpost naar u opgestuurd. Enige wat je hoeft te doen is teennagels lakken, slaapkamer man-klaar maken en.. vooral niet wachten. Lekker lezen, dansen, genieten, leven. Des te sneller vinden ze je brievenbus.

Marjolein

05/02/2010 om 10:49

hahahah! Grappig. Zie het al voor me: al die mannen maar zoeken. Hele trektochten die gehouden worden. En wij maar een beetje teennagels lakken en op onze balkonnetjes stiekem loeren of ze het nu EINDELIJK al eens gevonden hebben ;-)

Twiggy

07/02/2010 om 11:44

En ze zitten dichterbij dan je denkt! Die van mij woonde bijvoorbeeld 2 jaar recht boven mijn hoofd...; )

Susanne

09/02/2010 om 20:46

Ik hou alle buurmannen in de gaten! ;-)

Danielle

11/02/2010 om 13:22

Hmm, inderdaad wel een beetje herkenbaar verhaal. Laatst had ik voor het eerst ook dat (vervelende) gevoel. Leuke tip van Anna over die teennagels lakken en slaapkamer manklaar maken. Daar ga ik binnenkort maar eens mee beginnen;-). Beetje in het kader van de Secret, dat je doet alsof het al zover is, ben ik er dan ieder geval wel helemaal klaar voor! Want dat gevoel, daar ben ik eigenlijk wel klaar mee.