Ik ben geïnteresseerd in Maggie!

Het was uit met mijn ex en ik had wel weer behoefte aan warmte om me heen. Tegenwoordig schakel je dan de hulp in van het web. Dus ik ook. Rijen met foto’s heb ik bekeken. Sommigen te jong, anderen wekten veel medelijden op.

Maar toen viel mijn oog op een nieuwkomer. Een senior met mooi lang haar, rossig bruin. Ik was zo gecharmeerd van de foto dat ik mezelf een kreetje hoorde slaken. Direct stuurde ik een interessemailtje. Maar geduld om te wachten op een reactie had ik eigenlijk niet.

‘Ik bleek niet de enige op de afdeling’ 

De dag erop klapte ik na de lunch mijn laptop dicht en sprong op mijn fiets. Wilde direct kennismaken! Fietste als een bezetene. Wat nu als iemand anders al zijn slag had geslagen? Na een pokke-end fietsen had ik mijn bestemming bereikt. Bij de balie kreeg ik te horen dat ik op afdeling A2 moest zijn.

‘Ik kreeg het er warm van’

Mijn hart begon sneller te kloppen. Ik bleek niet de enige op de afdeling. Er was ook een jongeman. Ik hoorde hem tegen een medewerker van de afdeling zeggen dat hij ook zoekende is. Als hij maar van mijn senior afbleef! Ik kreeg het er warm van. Als gedreven door een soort oerinstinct riep ik luidkeels en geheel voor mijn beurt: ‘Ik ben geïnteresseerd in Maggie!’

Verschrikt keek men op, en tegelijkertijd kwam er een rossige 13-jarige Noorse Boskat op me afgelopen. Ik ging door mijn knieën en aaide haar lange haren. Ze sprong direct op schoot, zette het op een luid gespin en kwam er niet meer vanaf. “Maggie heeft haar baasje al uitgezocht zo te zien” zei de medewerker van het Asiel.

Een gevoel van intens geluk maakte zich van me meester.