(G)een eenzame kerst

Het was ergens tussen kerst en oud & nieuw 2008. Ik fietste door het vondelpark. Het was donker en koud en laat. Ik voelde me alleen, maar door de stilheid van het park zo laat, midden in de stad, ineens verbonden met alles.

Dat moment daar, was het moment dat ik het zeker wist.

Volgend jaar ben ik niet meer alleen.

Geen twijfel, maar een sterk gevoel dat ik met kerst samen met iemand door zou brengen onder een knus boompje. En dat ik bij het aftellen van 10 naar 0 geen scheutje eenzaamheidspijn zou voelen, maar een blij gevoel van samenzijn.

Het lijkt er op dat ik nog gelijk krijg ook…

Geschreven door: Anna