Beleven

Ik wil je gaan beleven. Intens maar toch gevoelloos. Dag en nacht wil ik aan je denken, over je dromen, wakker liggen en piekeren. Niet op een manier dat ik egoïstisch verlang naar je, ik wil ondertussen nog wel de wereld blijven zien.

Het is te vergelijken met een appel die van de boom is gevallen maar dan zonder boom, als cola light maar dan zonder light, als bungee jumpen maar dan zonder te jumpen. Ingewikkeld dus. Ik kan je proeven, je controle ligt op mijn lippen. Toch kan ik je niet aanraken maar het velangen geeft genoeg voldoening. Ik streef naar je, niet zoals streven naar perfectie, nee dat is de grootste fout die een mens kan maken. Maar streven naar het onmogelijke.

Ooit, wanneer ik oud en verrimpeld ben zal ik beseffen dat dit een droom was. Wanneer zal mijn droom helemaal afgelopen zijn? Bam boem pats, en ik word wakker. Zal ik dan beseffen dat ik het allemaal al beleef of zal ik er juist voor moeten gaan vechten. Als we niet blijven geloven in dromen leven we niet, waar moeten we dan naar streven? Waar moeten we dan naar verlangen? Blijven dromen is belangrijk om te overleven en ooit nog eens te gaan leven.

Proost, op dat we oud en verrimmeld mogen worden, huisje boompje beestje, daarbij mag geluk niet ontbreken.

Zoals oprah zegt:
“The biggest adventure you can ever take is to live the life of your dreams.”

Geschreven door Budhilezer Notevenfunny