Het is kerstavond. Ik loop het station van Amsterdam binnen. De rij voor de informatiebalie is niet groot. Ik loop ernaar toe. Ondertussen wikkel ik mijn enorme (zelf gebreide) sjaal van mijn nek af. Net wanneer ik een flink lap voor mijn ogen heb hoor ik een vrouwenstem “Can you help me, please”.

Liever schijnalleen dan echt alleen. Dat hou ik mezelf voor. En zo heb ik de laatste maanden mijn bubbel heel gehouden.

Wanneer ik ’s avonds laat naar huis fiets dringt het pas tot me door, en dat is anderhalf jaar later. Het is donker op straat en ik fiets door het nog levendige Amsterdam.

Waarschuwing: dit is een langere blog dan dat jullie van me gewend zijn. Eentje waarin ik slechts volledig uit de doeken doe hoe ik van A naar B probeer te komen in een bepaalde (gemoeds)toestand. Wat ervoor zorgt dat ik mijn dag niet heb. Punt. Niet meer dan dat. Dan weten jullie dat.
 
‘DOE HET ZELF [...]

Zes stuks. Zes moedervlekken heb ik twee weken terug weg laten snijden. Slechts één ervan stuurden we naar het lab, ter controle. Een flinke joekel die zich in een mum van tijd had genesteld op mijn bovenbeen. En dat baarde me een beetje zorgen.
 
‘Maar bij mij staat er iets anders aangevinkt’
 
Vrijdag a.s. zou ik naar [...]

Ik sta met mijn rug naar hem toe. Naakt. Nouja.., bijna naakt. Zijn vingers glijden over mijn rug. Van hot naar her. Heb expres geen string aangetrokken. Wist namelijk dat ik uit de kleren zou gaan en dan zijn je billen zo, tja hoe zeg je dat, aanwezig? Zo bloot?
 
‘Wat een gevarieerd palet!’
 
Daar sta ik [...]

Met een bak koffie naast me en mijn kat half op schoot, zap ik deze zondagmorgen door de tv-priesters heen en blijf even hangen bij Ned 2, KRO. Een interview met Dafne van de stichting Familie Bofkont. Deze vrouw van middelbare leeftijd (en heel lang haar) heeft een groot hart voor dieren. Ze maakt van [...]