Karsten
Regendans
Het is koud. De noordoostenwind snijdt meedogenloos door de Amsterdamse straten. Het is zo koud dat de fietspaden onder mijn wielen wit zijn. Mijn handen en voeten tintelen en mijn lijf voelt de koude stof van mijn jas.Zo koud dat mijn tanden pijn doen, zo koud dat als ik mijn snot op snuif ik bloed proef. Zo koud.
Het is zo koud en ik ben op weg naar jou. Ik hoor dat je een nieuwe vriend hebt en ik probeer blij voor je te zijn. Ik ben op weg om nog 1 keer met je te praten, om nog 1 keer elkaar hypocriet in de ogen te kijken en te zeggen dat ik je het beste gun. Vandaag hoorde ik dat je volgende week gaat trouwen. Ik probeer te hopen dat jullie dag zonnig zal zijn en dat er geen rode wijn over je jurk zal komen.
Dat de muren in jullie nieuwe huis schimmelvrij zullen blijven en jullie vakantiefoto’s altijd van een hoge pixeldichtheid mogen zijn
Begrijp me niet verkeerd. Ik gun je een mooi leven. Ik hoop dat je ochtenden vruchtbaar zullen zijn, je middagen rijk van zon en je avonden zich mogen vullen met de rijkdom van kinderen, vrienden en familie om een dampende tafel vol spijs en drank. Dat de stappen die je zet en de dingen die je doet gezegend zullen zijn en dat gezondheid je mag dienen elke dag van je leven. Dat je tieten niet zullen zakken en je kont vrij zal blijven van elke vorm van pok of dal. Dat je haar vol mag blijven en mag dansen in de wind. Dat je buik na de bevallingen weer striemvrij op het strand getoond kan worden. Dat je bakfiets nooit stuk zal gaan en zijn Prius altijd belastingvoordeel op mag leveren. Dat jullie eieren altijd salmonellavrij mogen zijn. Dat je kinderen naar een pedofielvrije school mogen gaan en zowel intellectueel als artistiek hoge ogen zullen gooien. Dat hun talent nooit in de weg zal staan van hun beleefdheid en gehoorzaamheid richting hun ouders. Dat ze zullen stralen van geluk als jij hen streng toespreekt, dat ze de woorden van hun vader koesteren als lucifers op een koude dag.
Dat de muren in jullie nieuwe huis schimmelvrij zullen blijven en jullie vakantiefoto’s altijd van een hoge pixeldichtheid mogen zijn. Dat je kookkunsten hem niet zullen verminken of vermoorden en dat jij altijd wakker zal blijven als hij vertelt hoe zijn dag was. Dat jullie samen jullie saaiheid mogen tillen naar ongekende hoogten. Dat het een voorbeeld mag zijn voor vele ongeïnspireerde mensen. Dat jullie voorbeelden mogen zijn dat het hoogste goed in het leven niet geluk is, maar tevredenheid. Dat hij voldoende heeft aan je matige bedprestaties en nooit echt uit de kast zal komen. En dat jullie samen oud mogen worden en tegelijk mogen sterven. Als jullie oud zijn natuurlijk. Dit alles en meer gun ik jullie. Echt. Echt. Echt….
Het is koud en ik ben niet meer op weg naar jou. Ik besluit dat sommige dingen beter onuitgesproken kunnen blijven. Dat genezing niet altijd een herstel betekent maar een verandering. Dat het ons mens maakt als we de bereidheid hebben om ons geluk en onze pijn, onze winst en ons verlies, onze lach en onze traan durven te dragen in stilte. Raar hoe dat werkt met exen. Dat je ze de hemel en de hel tegelijk gunt.
Ik hoop dat je gelukkig wordt met die bril met een streepjestrui.
En ik hoop dat het zaterdag heel hard regent.
Geschreven door Karsten
Tags: Emoties, groei, Het Nu, leven, Liefde, Loslaten, Mannen, Relatie, toekomst, Vrouwen
























