Land in zicht?

Ik zit achter mijn bureau en ik denk na waar die uitdrukking nou op slaat.
“Met hem valt geen land te bezeilen”.
Hij is dus blijkbaar een uitzondering. Vandaar de uitdrukking.
Het is dus in de regel gangbaar dat er wel een land met iemand te bezeilen is. Maar met hem niet.
En waarom je in godsnaam een land zou willen bezeilen wordt er gemakshalve niet bij vermeld.

Ik heb uitstelgedrag tot een kunstvorm weten te verheffen.
Wederom heb ik een volledige dag weten uit te stellen wat ik eigenlijk zou moeten doen. Sterker nog; wat ik eigenlijk zou willen doen.

Ken je dat gevoel?
Dat je iets niet doet wat je graag wil gaan doen, om iets te gaan doen wat je eigenlijk helemaal niet wil doen.
Tuurlijk moet je je huisje opknappen in de zomer en even op vakantie. Dan echt even een weekje weer aarden en uiteraard wat kwali-tijd hebben met je vrienden en familie.
Sporten is belangrijk. Het journaal kijken, bijblijven is belangrijk! Nova, Knevel en van den brink, the Dog Whisperer, Two and a half man, De herhaling van the Dog Whisperer.

Mijn vrienden vragen terecht of ik het dan wel echt wil doen. En ik twijfel soms ook. Kijk, als een vriend van mij zegt dat hij graag wil afvallen, maar ik zie hem steeds snoepen geloof ik er ook geen zak van. Maar toch wil ik. Ik wil wel!

Maar wat is het dan? Wat is het dat ik niet ga doen wat ik wil doen.
Waarom stop ik zoveel energie in het uistellen en vermijden van het uitvoeren van mijn passie?
Zou het faalangst zijn? Of een andere populaire psych term?
Dat het misschien tegenvalt, dat de droom alstijd prettiger is dan een tegenvallende realiteit?
Of is het onderdeel van het artistieke proces? Wat wel de meest makkelijke oplossing lijkt. De gekwelde artiest.

Of anders schrijf ik er gewoon een onsamenhangende column over. Dan kan natuurlijk ook.
Doe ik een beetje semi-zielig, terwijl ik toch nog een bepaalde kracht laat zien in mijn humor en zelfreflectie. Beginnen met een leuk inleidinkje, dan de kern van mijn probleem helder neerleggen en dan zou ik afsluiten met een mooie tegelwijsheid zoiets als:

Accepteer wat je niet kan veranderen en verander wat je niet kan accepteren.
En vind de wijsheid om het verschil tussen de twee te herkennen.

Ja dat zou mooi zijn.
Mooi als het zelf zou geloven.

Kortom:
Met mij valt momenteel geen land te bezeilen. Zelfs niet een zee.

Geschreven door Karstn