Blogs Budhi-lezers
Zoals het was
Ik wou dat het was, zoals het was, toen het was zoals ik wilde dat het was.
Deze woorden zei een lief vriendinnetje tegen mij vannacht. Want zij wil dat.
Nog niet zo lang geleden zei ik min of meer dezelfde woorden tegen haar.
Nu vraag ik me af waarom we dat toch zo graag willen. Want als de dingen nu niet meer zijn zoals ze toen waren, zal er wel een reden voor zijn.
Hoe komt het dan toch dat we liever zien hoe het toen was, in plaats van hoe het nu is?
Wij zijn namelijk niet meer zoals we waren, toen we waren zoals we nu zeggen te zijn.
In het geval van S. en mijzelf komt het omdat we hopen en geloven. Dat we geloven in de dingen die we zagen zoals ze op dat moment waren, dit ook nu nog te zien kan zijn, als je maar goed genoeg zoekt.
Nu net realiseer ik me waarom het niet meer zo is zoals het was. En dat die ‘toen’ ook niet meer in dezelfde vorm terugkomt.
Wij zijn namelijk niet meer zoals we waren, toen we waren zoals we nu zeggen te zijn. Weet je, ik wil ook niet meer zo nodig zo zijn.
Toch hoop ik dat bepaalde dingen van hoe het toen was ooit weer zo zullen zijn. En ik weet dat ze op hun eigen manier weer zo gaan zijn. Kijk maar naar mijn vriendin S. Ik geloof zeker dat zij weer gaat krijgen zoals het ooit was maar dan op een manier zoals het nu moet zijn.
Geschreven door Budhilezer: Jess
Tags: Geloof, herrineringen, hopen, nu, toen
Zoals je tóen was, was alles toen goed. Er was evenwicht op een bepaalde manier; het juiste personage in het juiste boek. Maar het ging over, kapot, en het is niet meer zoals het was. Ik geloof dat dat is omdat je toen niet was wie je wilde/kon/moest zijn. En zoals het toen was - dat boek dus - móest wel veranderen, zodat je uiteindelijk toch jezelf kunt worden.
Tuurlijk, dat boek was geweldig, spannend, vertrouwd. Maar je personage is gegroeid, je weet meer, en je kunt niet meer terug. Dat boek is uit, en diep van binnen wéét je dat het huidige boek eigenlijk veel beter bij je personage past. Echt. (nb. 'je' = ook 'ik')
