Wijze lessen en discobeats

Met een grote lach op mijn gezicht, die helemaal doortrekt tot in mijn buik, loop ik zo snel mogelijk langs de muntjesverkoop, de garderobe en de bar. Dan trek ik de enorme dubbele deuren open en stroomt de muziek door mijn lichaam.

Overal zie ik vrolijke mensen om me heen en even sta ik in mijn eentje te genieten van dit moment. Dan komt ook de rest van de groep door de deuren en laat ik me leiden naar een plek in de zaal waar de ‘vibe’ voor ons blijkbaar goed is.

Om me heen beginnen lichamen zich te bewegen op de maat van de muziek, er wordt gelachen, er worden drankjes gehaald en er wordt naar de wc gegaan. Als vanzelf verstrijkt de tijd en bevind ik mij van tijd tot tijd in een nieuwe emotie.

Als in een droom voel ik mij los van mijn omgeving en de mensen om me heen. Ik kijk naar deze groep mensen, die ik eigenlijk nog niet zo goed ken, en vind het fijn dat ze er zijn maar voel me niet met hen verbonden.

Nieuwe vrienden hoeven niet meteen je beste vrienden te zijn.

De zenuwachtige afwachtendheid die ik voelde maakt plaats voor een rustiger gevoel, alsof ik nu pas echt ben aangekomen op de plek waar ik mij bevind. Dan opeens, het wordt ook al laat, voel ik mij moe en leeg. De behoefte aan een knuffel en het soort vertrouwd maar nietsbetekenend gesprek wat je alleen kan hebben met iemand die je goed kent, doet zich een eenzaam gevoel van mij meester maken. Er is hier namelijk niemand die mij goed kent.

En juist om die reden stap ik een uur later met een trots en tevreden gevoel door de plensende regen naar huis. Nieuwe vrienden hoeven niet meteen je beste vrienden te zijn, en oude vrienden kunnen soms best even wat minder. “Geniet er maar gewoon van meisje”, fluister ik zachtjes tegen mezelf.

Geschreven door Budhilezer: LisaZ