Wijvensite

“En je schrijft stukkies op een wijvensite!” roept een niet nader te noemen makker E. uit. Makker N. zwijgt wijselijk en kijkt me meewarig aan. Zojuist heb ik met meer enthousiasme dan goed voor me is verkondigd dat mijn eerste yoga-les mij wel redelijk tot behoorlijk zeer goed was bevallen. Makker N. krijgt ineens de geest en jengelt: “Titus wordt een zweefteef!” Ik blaas een niet onindrukwekkende wolk shagrook uit en in een vloeiende beweging lurk ik aan mijn pijpje pils.

Hier, in dit domein, dit mij zo bekende domein, in deze duistere kelder, omringd door mijn makkers, voel ik mij thuis. Want deze heerschappen en deze sferen en deze geuren en deze smaken en deze conversaties en deze grappen… Uiteindelijk, waar het op neerkomt: deze broederliefde is de stabielste factor in mijn bestaan. Samen met la Familia zullen deze types er altijd voor me zijn. Banen, huizen, meisjes, stijlen, voorkeuren: ze zijn gekomen en zijn ‘em weer gepeerd. Maar wat er ook gebeuren mag, ik heb hun rug en zij hebben de mijne. En dat is een fijn gevoel.

Ik kan me niet voorstellen dat bij de oprichting van Budhi.nl een mission statement is geschreven die als doelgroep aangeeft: “Bierdrinkende, baarddragende, agnostische hardrockers met een hang naar scepsis en een voorkeur voor flauwe grappen.”

Ik laat de voorspelbare grappen over “uit de kast komen” en “onder de plak zitten” glimlachend over me uit storten. Ik ken deze zwervers langer dan vandaag. Ik heb geen tolk nodig om te horen wat ze eigenlijk zeggen: “Stukkies op een wijvensite schrijven, dat zou ik ook wel willen.” “Shit, als je van die yoga gelukkiger wordt, moet je dat gewoon doen!”. Getweeen zeggen ze: “We zijn hartstikke blij voor je!” Mijn mannelijkheidsmeter is geen millimeter gedaald.

En ja, waarom schrijf ik eigenlijk “stukkies” op een “wijvensite”? Ik kan me niet voorstellen dat bij de oprichting van Budhi.nl een mission statement is geschreven die als doelgroep aangeeft: “Bierdrinkende, baarddragende, agnostische hardrockers met een hang naar scepsis en een voorkeur voor flauwe grappen.”

In alle eerlijkheid: enige narcistische trekjes zijn mij niet vreemd. Ik vind het leuk om te schrijven en vind het nog veel leuker om ook daadwerkelijk gelezen te worden. Maar dat dekt de lading nog niet. Niet helemaal.

Mijn vriendinnetje heeft mij attent gemaakt op deze site en zij is een hartstochtelijke fan. Ik heb er kennis van genomen en het “ongeschikt voor Titus” bevonden. Girly, dat is wat ik er van vond. Ik kon er niet echt mee “relaten”. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Momenteel zit ik in een dikke vette liefdestrip, en ben zwaar zoekende. Weliswaar op mijn eigen wijze, maar bottomline is: liefde en spiritualiteit zijn toch grote thema’s die mij hedentendage bezighouden.

Alleen die pumps: ik heb het geprobeerd, maar staan doen ze mij niet…

Geschreven door Budhilezer Titus