Stick-to-it-iveness

Soms heb ik weleens het gevoel dat ik vlak voor mijn geboorte ietwat overmoedig op het formulier ‘wat wil je leren in dit leven?’ nogal wat hokjes heb aangevinkt. Alsof mijn ziel dacht: ‘kom maar op! Ik kan ‘t hebben!’.

De basishokjes met bijbehorende keuzes:

Doet u maar een leven als meisje met een leuk uiterlijk, lieve ouders, een broertje en zusje, redelijk verstand, een leuke man en een lang leven…en dat alles in een Westers land zonder oorlog en honger.

So far, so good.

Misschien ben ik soms net iets te enthousiast met mijn rode vinkjes geweest

Maar daarmee was de lijst natuurlijk nog niet klaar. Bij het hoofdstuk ‘levenslessen en tegenwind’ ben ik ook wat enthousiast met mijn rode pen vinkjes gaan zetten.

Onzekerheid? Ja lijkt me goed, vooral niet te zeker van jezelf.
Liefdesverdriet? Check. Heftigheid: hoog.
Ziekenhuiservaring? Ja, doet u maar.
Jezelf en/of Familie? Beide

Ga door naar de categorie ‘ziekte en gezondheid’…

Levensbedreigende ziekte? Hmmm even kijken, laat ik kiezen voor de letter K.
Overleven? Ja dat dan weer wel, zie bovenstaand hokje ‘lang leven’
Blijvende consequenties? Lijkt me wel, ik moet het mezelf niet te makkelijk maken natuurlijk, laat staan de weg terug. Doe maar iets met kinderen en zwangerschap…

Ik houd vast aan mijn droom van een eigen kindje

Gelukkig heb ik ‘on my way out’ ook nog even wat karaktereigenschappen aangevinkt die bij bovenstaande uitdagingen goed van pas komen zoals: Veerkracht en Optimisme. Dapperheid. Geduld. Gevoeligheid. Onvoorwaardelijke vriendschap en Liefde.

Waardoor ik nu, na alle tegenwind en alle hobbels met heel veel angst, vrees maar ook hoop vasthoud aan mijn droom op een eigen kindje. Ondanks alles.
Het vergt doorzetten, het vergt geduld. But I will stick to it as long as it takes. En dankzij het hokje ‘onvoorwaardelijke vriendschap’ wil een heel bijzonder iemand het voor ons dragen en hebben we een nu een piepklein kansje. Nu maar hopen dat ons toekomstige kindje daarboven ook het hokje ‘stick-to-it-iveness’ aanvinkt..

Geschreven door Budhi-lezeres Claire