Soep met bollen

Ik MOET soep maken. Met natte haren en een laatste kus heb ik mijn ‘dingetje’ net gedag gezegd en wil ik me eigenlijk met Lipstick Jungle op de bank wurmen.

In m’n joggingbroek en slaaphemd hijs ik mezelf omhoog, pak m’n lekkerste vest en trek toch m’n hakken aan om totale verloedering te voorkomen. Hoewel het buiten vriest, heb ik geen zin om een jas aan te trekken voor die 20 meter. Dan maar een sjaal en handschoenen.

Eenmaal in de Ap, struin ik via de voorgesneden soepgroenten naar de voorgedraaide soepballetjes, en de voorgetrokken bouillon. In mijn kielzog een vijftienjarig vakkenvullertje van krap 1 meter 50. Schattig. Maar zodra zijn blikken zich op mij vestigen is het niet zo schattig meer. Die anderhalve meter verandert stante pede in een bol testosteron. Zijn ogen draaien rondjes in hun kassen, de ademhaling versnelt zichtbaar en het adamsappeltje beweegt op en neer. Ik heb het vast niet goed gezien, dus draai me om, op weg naar de venkel.

Ik heb het vast niet goed gezien, dus draai me om, op weg naar de venkel

Terwijl ik zorgvuldig een perfect venkeltje uitzoek, staan er aan de overkant van het schap plotseling drie vakkenvullertjes appels te sorteren en hard tegen elkaar te brullen dat ze niet goed geprijsd zijn. Ondertussen voel ik zes ogen mijn kant op gaan. Damn, ik heb een goede dag. Zelfs in mijn huispak en slechts half opgemaakt. Ik besluit net te doen of ik het niet merk, maar slenter nog een keer of vier heen en weer.

Als er vanuit verschillende hoeken een hele roedel vakkenvullertjes aan komt hobbelen en zich nonchalant om mij heen verzamelt, terwijl hun priemende blikken schichtig mijn kant op gaan, begin ik me af te vragen of het niet gewoon waar is als men zegt dat psychologen zelf allerlei psychisch afwijkende kenmerken vertonen. In mijn hoofd ga ik alle DSM-criteria van een narcistische persoonlijkheidsstoornis na. ‘Heeft een opgeblazen gevoel van eigenbelang’ CHECK! ‘Is gepreoccupeerd met fantasieën over onbeperkte successen, macht, genialiteit, schoonheid of ideale liefde’ CHECK! ‘Gelooft dat hij of zij heel speciaal en uniek is’ CHECK! ‘Is arrogant of toont hooghartig gedrag of houdingen’ CHECK!

Tijd om te vluchten voor adorerende puppyogen en scary thoughts over mijn verknipte brein. Alle boodschappen op de band smijten, de pinpas trekken en wegwezen.

Daar staan ze. En ze staren me aan. Mijn rechtertiet en ik. Nog net geen tepel zichtbaar

Onnodig bewust van persoonlijkheidskenmerken waar je liever niet mee geassocieerd wordt, storm ik mijn huis binnen en tref ik in het voorbijgaan de spiegel. Een snelle blik. Niet te lang, want ik ben niet gepreoccupeerd met fantasieën over mijn schoonheid! Vijf stappen verder sta ik stokstijf. Ik doe vijf stappen terug en werp een blik op mijn spiegelbeeld. Daar staan ze. En ze staren me aan. Mijn rechtertiet en ik. Nog net geen tepel zichtbaar.

Het slaaphemd is niet meer dan een doorschijnend negligeetje en de BH die ik eronder heb, heeft een kittig kanten randje en een push-upeffect die ik eigenlijk niet nodig heb. Het vest is nieuw en valt heel mooi… en vooral heel open aan de rechterkant, waardoor de nietsverhullende bolling van mijn rechtertiet meer dan pontificaal aanwezig is en parmantig om aandacht vraagt.

Bijgekomen van de shock ben ik in plaats van hoogstbeledigd, toch heel opgelucht en gevleid dat criterium 1. ‘opgeblazen gevoel van eigenbelang’ slechts een treffende woordspeling is, criterium 2. ‘preoccupatie met fantasieën over onbeperkte successen’ geen illusie, maar de werkelijkheid der vrouwelijk succes betreft, 3. ‘gelooft dat zij speciaal en uniek is’ een meer helpende gedachte is dan het onzekere gemuts wat zich de laatste week in mijn hoofd afspeelt en criterium 4. ‘toont hooghartige houdingen’ volledig te danken is aan mijn hooghartige bollen.

Dank, lieve kleine vakkenvullertjes, voor dit moment van reflectie.

Geschreven door Budhilezer Vyleine