Oud worden is leuk

“Alles gaat weg.
Hier moet je linksaf.
Kijk die toren, dat was vroeger een kerk. NU staat er alleen nog maar die toren. Er kwamen nog maar twaalf mensen ofzo. Ja dan hou je zo’n sloop niet tegen. De toren staat er nog wel, maar zelfs de klokken zijn er uit gehaald. Tis geen gezicht.
Vroeger stonden hier hele velden met rozen. Een heel bed van rode blaadjes. Ja, daar moest dan een fietspad komen. Die is ook rood, maar tis toch anders. Snapje, Moosje?”

Ik snap het

“Toen ik hier met je opa kwam wonen was dit nog een nette buurt. Iedereen zei elkaar gedag, maar nu met al die bruinen, nee hoor, iedereen loopt gewoon door.
Natuurlijk zitten er ook goeie tussen. Zaterdag, toen ik terugkwam uit het ziekenhuis, nam ik een taxi. Zo’n Mercedes. Zat ik ook naast zo’n bruine. Een hele vriendelijke. Vijftien euro tachtig. Van het ziekenhuis helemaal naar huis. Is dat duur vijftien euro tachtig?

Bij de stoplichten rechts.

Toen ik terugkwam liep ik naar die Hindoestaan of Moslimees of wat het tegenwoordig ook allemaal mag zijn en heb ik een patatje gehaald en zo’n broodje met zo’n ding. Zo’n gefrituurd ding, hoe heet dat nou, een kroket! Vijf euro, ik ga morgen weer. Ja, voor jezelf ga ik niet koken. Drie piepers in een pannetje, dat is toch zinloos.
Kijk nou uit, het werd oranje!
Een vriend van opa had ook een Mercedes vroeger, zo’n grote. Stond ie op een dag voor de deur zegt ie: “ Instappen Aaltje”. Mocht ik in die grote slee. De hele buurt dacht dat ik een andere vent had. Hahaha.
Nico was meer van de degelijke auto’s, hij heeft zijn hele leven alleen maar volkswagen gereden. Hij was gister boos, omdat ik de autosleutels niet had meegenomen. We hebben al drie jaar geen auto meer! De schat is helemaal van z’n pad.
Ik had toen het Nederlands elftal de eerste wedstrijd moest spelen alles voor m klaargezet. Nootjes enzo en alles. Toen kreeg ik vlak voor de wedstrijd een aanval. Hij zat helemaal onder. Heb ik uiteindelijk met 112 gebeld, kwamen ze ‘m halen.
Moest ie met een takel via het raam naar buiten omdat ze m niet via de trap konden vervoeren. Allemaal lampen om m’n flat, het leek wel een kermis. Hier rechts.
Je vader weet zo goed de weg in Den Haag! Net Nico. Hij mag dan de weg kwijt zijn, maar de weg is ie nooit kwijt, snap je Moos?”

Ik snap het

“Hij heeft wel een mooi uitzicht zo op de negende etage, toch? Staat links van het ziekenhuis een gebouw, dat witte gebouw met die punt. T lijkt net op een schip. Zegt ie dat ie de hele dag bootjes heeft zitten kijken. In het begin lach je erom, maar dat doe ik niet meer. Hij heeft dan toch door dat we om hem lachen. Ik praat nu maar gewoon mee.

Hij komt niet meer terug, dat weet ik nu al.
Ze zeggen dat hij verzorging nodig heeft. Hier stonden ook van die rozen. Toen ik thuis kwam heb ik alleen maar gehuild. Ik zal wel moe zijn geweest. Tis dan toch een lange dag. Hij heeft het hele WK zo aan zich voorbij laten gaan. Heb de wedstrijden op zijn kamer nog wel aangezet voor m, maar hij zei dat het hem niets kon interesseren. Nee, het gaat niet goed.
En dan hier links, dan kan je daar pakeren.
Hier stond vroeger een viskraam, haalde we elke vrijdag een harinkje. De lekkerste vis van West.
Alles gaat weg.

Bedankt Moosje en kijk maar of het lukt om van de week nog een keer te komen. Ik kan je ook telefonisch op de hoogte houden hoe het met opa gaat, die ouwe gaat toch nergens heen.”

Ik doe de deur voor haar open en geef haar een dikke zoen.

“Oud worden is leuk, oud zijn niet.”

“Snap je Moosje”

Geschreven door Karsten