O ja. Alles is liefde.

Echte liefde, daar ben ik altijd een beetje sceptisch over. Laten we het er op houden dat ik door schade en schande wijs ben geworden. Valentijnsdag is dan ook niet aan mij besteed en heb ik dit jaar doorgebracht door verbitterde quotes te delen op Twitter. Twitter is een perfect medium om dit soort frustraties te uiten.

Toch besloot het universum mij dit jaar op andere gedachten te brengen. Zo kreeg ik op Valentijnsdag twee hele lieve berichtjes, een dikke knuffel van vriend C. en stond ik (tussen de stelletjes) op het ijs met vriend R. Toen het universum zag dat dit mij niet zou overtuigen, besloot het zwaarder materieel in te zetten, bestaande uit mijn oma, vriendin C. en haar zoontje.

Vriendin C. zat deze week televisie te kijken met haar zoontje V. Er was een film op tv over een jongetje dat verliefd was op een meisje. Toen het meisje zei dat zij niet verliefd was op het jongetje, besloot het jongetje een grote taart voor haar te bakken. Het meisje zag de taart en werd plots smoorverliefd (wat ik volledig begrijp) en het jongetje en het meisje leefden nog lang en gelukkig. Je raadt het al: vriendin C. werd door zoonlief meegesleurd naar de dichtstbijzijnde AH. Er moest een taart gebakken worden: hij was verliefd. C. kon niets anders dan vertederd instemmen en ook ik, raspessimist, was ontroerd.

Mijn oma tovert een kammetje uit haar zak, na al die jaren samen met hem maakt ze zich nog zorgen over haar kapsel.

Een dag later liep ik samen met mijn oma naar het bejaardentehuis om mijn opa te bezoeken. De beste man verblijft daar nu al een aantal jaren omdat hij met de minuut meer dement wordt. Oma en ik trotseerden sneeuw en gladheid om een glas wijn te drinken met een man die niet eens meer weet dat daar alcohol in zit. Toen we onze jassen bij de ingang ophingen, toverde mijn lieve oma een kammetje uit haar jaszak. Ze is al jaren samen met mijn opa en het grootste deel daarvan is hij vergeten, maar toch maakte ze zich nog druk over haar kapsel. Pas toen haar haren gekamd waren en ze een kritische blik in de spiegel had geworpen, konden we naar de zaal van opa.

Helaas heeft de taart van V. niet geholpen: het meisje vond het heel lief maar is nog steeds niet verliefd op hem. En met mijn opa zal het niet beter gaan. Maar toch…

Wat was het ook alweer?

O ja. Alles is liefde.

Geschreven door Budhilezer Moownalisa