Naakt

Mijn lipstick kan ik best een week missen, mijn blush en ik kunnen nog wel eens een dag of twee zonder elkaar, maar de liefde tussen mijn mascara en mij gaat echt heel diep. Geen dag kan ik zonder haar. Zoals Chris Brown zo mooi zei “tell me how I’m supposed to breathe with no air”, zeg ik “hoe kom ik een dag door zonder mascara”? Oppervlakkig zou je denken, maar zonder mascara voel ik me naakt.

Als je mij een paar jaar geleden had gevraagd om zonder make up naar buiten te gaan, had ik je recht in je gezicht uitgelachen. Mijn nagels zijn lichtroze soms rood, mijn wimpers gehuld in Chanel. Geen haar op mijn hoofd die eraan zou denken.

 Hoe nepper, hoe mooier blijkbaar..

Tot een paar weken geleden.

Samen met mijn moeder en haar twee beste vriendinnen (lees: drie vijftigplussers) ben ik op vakantie geweest. In de winter even de zon ons leven laten verwarmen. Mijn huid bruinen, zodat ik de hele winter nog een stukje zon bij me draag. Heerlijk! We hebben veel gepraat, vooral over het verschil tussen onze generaties. Al is de kloof bij onze generaties niet zo groot als bij de vorige, waarin de ouders nog in oorlog en honger hebben geleefd, zijn er toch gigantische verschillen. En hoewel ik geloof dat elke generatie zijn goede en slechte kanten heeft, vind ik toch dat wij op een paar punten een voorbeeld kunnen nemen aan die gekke hippies.

De dames vertelden mij over het schoonheidsideaal dat in hun tijd bestond. Zo vrij, puur en echt mogelijk. Je droeg geen make up, mocht al je wilde haren laten groeien en rondingen in je lijf werden geprezen. Nou moet ik er wel bij zeggen dat ik niet warmloop voor lange okselharen, maar de idealen die achter die bossen haar verscholen zitten vind ik mooi.

Bij onze generatie moet alles perfect zijn. Als je haar niet gestijld is, je tanden niet parelwit, je maat niet XS/S, je wimpers niet lang, je huid niet bruin, je cup niet D, je kleding niet gemerkt en je schaamstreek niet gebrazilianwaxed kun je naar het schoonheids-label fluiten. En het gekke, we doen er allemaal aan mee. Althans, laat ik voor mezelf spreken, ik doe er met vol enthousiasme en toewijding aan mee.

Soms even géén make up. Een kleine stap voor de mensheid,
een grote stap voor mij

Ik ben gezegend met een stel lange wimpers. Mensen vragen mij dan ook vaak: “zijn die écht?!” En wanneer mijn antwoord ja luidt zeggen ze: “wat mooi! Ze lijken net nep” … Als je hier goed overnadenkt, en zelfs als je hier niet eens zo heel goed over nadenkt, zie je hoe ver we van echte schoonheid af zijn gegaan. Hoe nepper, hoe mooier. Een beugel is er allang niet meer om medische redenen. Als er één tandje scheef staat moet je al een beugel. Stel je eens voor, met een scheve tand door het leven!

Ik heb sinds die vakantie geen make up meer op gehad, zelf mijn profielfoto op hyves is vrij van lancome of chanel. Ik zal heus nog wel mascara dragen, maar ik heb ingezien dat je zonder al die poespas ook mooi kan zijn, jezelf kan zijn. Een kleine stap voor de mensheid, een grote stap voor mij.

Zo zie je maar weer dat je van vijftigplussers nog een heleboel kan leren. Bedankt dames.

Geschreven door Nanne