Mannen in de bonus

Dagelijks wanneer de kantoordeuren sluiten, de keurige huismoeders hun boodschappen allang in de koelkast hebben staan, veranderd de supermarkt op de hoek langzaam in een walhalla voor iedere singel vrouw. Tussen zes en acht is het boodschappen doen met de leuke mannen in de Bonus.

Met deze wetenschap in mijn broekzak ben ik me er altijd van bewust hoe ik eruit zie als ik boodschappen ga doen rond dat tijdstip. Want je weet maar nooit wie je tegen komt. En flirten in mijn oude trainingsbroek, uggs en mijn haar in suikerspinkapsel gaat toch altijd iets minder soepel.
Wekelijks flirt ik heel wat af. Met de kant-en-klaar maaltijdman, de ik-leef-bewustman, de bier & wijnman en ik-let-op-de-kleintjesman. Zij worden vervolgens door mij en mijn huisgenoot, voor wie dit ook niet vreemd is, uitgebreid van top tot teen te besproken.

Dit supermarktflirten gaat eigenlijk nooit verder dan een blik, een leuke lach of enkele woorden. Het resulteert nooit in een leuk gesprek, laat staan een date. Misschien dat het daarom juist zo leuk blijft.

Huh, heeft hij het nou tegen mij?

Tot op die dag dat ik in mijn huiskloffie, met mascara onder mijn ogen, totaal vermoeid van m’n drukke werkdag, snel nog even de supermarkt inschiet voor wat lekkers. Niets vermoedend loop ik de supermarkt binnen. Omdat ik nog niet precies weet wat ik wil hebben dwaal ik wat richtingloos rond. Van de groente-afdeling struin ik naar de afdeling snoepgoed om vervolgens te eindigen bij het ijs. Tijdens dit struinen kom ik een aantal keer dezelfde man tegen. Elke keer kijken we elkaar aan en lachen we vriendelijk, om vervolgens onze hoofden weer te verstoppen tussen de schappen met groenten in blik en de slasausen.

Wanneer ik mijn mandje vol heb loop ik richting de kassa. Ik besluit de kassa aan het einde van het pad van de wc-rollen te nemen want die is het kortst. We passeren elkaar weer. Op eens hoor ik: ‘’Kan jij het ook niet vinden’’? ’’Huh, heeft hij het nou tegen mij’’ ?
Zeer bewust van mijn slonzige voorkomen kijk ik om me heen of hij het niet toevallig tegen iemand anders heeft. Maar nee, het zijn mijn ogen die hij afwachtend blijft aan kijken. Quasi nonchalant maak ik een grap om mijn klunzigheid wat te verbloemen. Want dit heb ik niet zien aankomen.
Een beetje ongemakkelijk maar leuk gesprek volgt. Hij is 33, account manager en woont bij mij om de hoek. En wij, wij hebben een date. Dinsdag. Mijn eerste date met een in-de-Bonus-man!

Geschreven door Michelle