India

Via via bedacht ik me om naar een weeshuis te gaan in het zuiden van India. Na verschillende reacties van anderen aangehoord te hebben dat het niets voor mij zou zijn: ‘Jij? Nee dat kun jij niet, dat is toch veel te eng’. Was bij mij het ijzer gesmeed, ik ga!

Altijd heb ik al de drang gehad dat wanneer anderen tegen mij zeiden dat ik iets niet zou kunnen, ik hen wel even zou laten zien dat ik het wel zou kunnen.

Dus daar zat ik dan in het vliegtuig (3x overstappen), in mijn eentje onderweg voor 6 weken naar India. Om daar, in ieder geval 2 weken te gaan helpen in het weeshuis en om daarna zelf verder te gaan reizen.
Nou die eerste 2 weken zouden wel goed komen dacht ik zo.

Je voelt je zo ongemakkelijk als je zo maar een andere wereld binnenstapt. Zo nietszeggend.

Ik werd ontvangen in een grote drukte. Op het vliegveld werd ik opgehaald door 2 jongens vanuit het weeshuis. Van daaruit reden we met de auto naar het weeshuis zelf. Totaal overweldigend, zo’n eerste ervaring met een grote stad vol met armoede en ranzigheid. Overal overheerste een grote wolk van stank.

Bij het weeshuis aangekomen was iedereen al richting bed gegaan. Er zaten alleen nog maar een paar oudere vrouwen (moeders) die me lief lachend aankeken maar niets zeiden.
Je voelt je zo ongemakkelijk als je zo maar een andere wereld binnenstapt. Zo nietszeggend.

In het weeshuis werd hen niet alleen onderdak geboden, maar ook een opleiding voor de ouderen (dansen of muziek maken) en de jongeren gingen naar school.

De volgende dag was iedereen al vroeg wakker, het was dan ook al erg warm. Ik wilde me graag nuttig maken tussen deze grote groep vreemde mensen. Mijn inzet om mee te helpen werd meteen goed ontvangen. De vrouwen vonden het fijn om geholpen te worden, al gedroegen ze zich erg onderdanig tegen mij.

Deze mensen komen uit de laagste kaste oftewel zijn gedoemd om te mislukken. In het weeshuis werd hen niet alleen onderdak geboden, maar ook een opleiding voor de ouderen (dansen of muziek maken) en de jongeren gingen naar school.

Die eerste week werd ik zo mooi ontvangen door mensen die ik wilde helpen.

Het was een warm bad en ik heb er echt veel geleerd en gezien en een beetje het gevoel gehad iets te kunnen bijdragen ook al is dat altijd maar heel weinig. Maar het is goed om te zien dat de westerse wereld niet alles is en dat er mensen zijn die meer plezier hebben in hun leven dan wij. En dat terwijl zij iets traumatisch hebben meegemaakt waar wij niet eens het besef van hebben.

Die eerste week werd ik zo mooi ontvangen door mensen die ik wilde helpen. Eigenlijk waren zij mij meer aan het helpen, door me op mijn gemak te stellen dan andersom…