Home is where the roundabout is

Gewapend met muziek van Caro Emerald stap ik de vrieskou in. Ik heb stiekem in het halletje wat strekoefeningen gedaan. En dat voelde soepel. De grootste inspanning was geleverd. Thuis had ik voor de spiegel gestaan, in vetjes geknepen die er niet horen te zitten en diep gezucht. En toen snel omgekleed. Dat is de grootste inspanning van de avond.

Niet heel veel later blaas ik kleine wolkjes uit, en tel het aantal lantaarnpalen. Ik loop harder dan ik op lange termijn vol kan houden, voel ik nu al. Het kanaal waar ik langs loop lijkt oneindig rechtdoor te lopen. Een schier oneindig aantal lantaarnpalen.

Er zijn van die avonden dat hardlopen vanzelf gaat. Dat je wordt opgetild door een duistere kracht die je in je greep heeft. Ik ga harder dan ik hebben kan. Maar misschien lukt het toch.

Dan zet ik mijn lange sprint voort. Net iets harder dan ik eigenlijk wil. Harder dan ik hebben kan.

Het kanaal blijkt toch een einde te hebben, ik draai een kwartslag en loop weg van het kanaal. Vanaf nu draait mijn rondje langzaam terug naar huis. Thuis, waar mij een warme douche, koffie en m’n pyama wacht. Ik laat m’n armen langs m’n lichaam wapperen en kijk omhoog. De sterloze donkere wolken pakken zich samen. Dan zet ik mijn lange sprint voort. Net iets harder dan ik eigenlijk wil. Harder dan ik hebben kan.

Mijn gedachten drijven langzaam af. Dat komt door de moeheid die mijn hele lichaam overvalt. Instinctief ga ik iets langzamer lopen, maar ik verzet me. Ik ga verder en peins ondertussen over die werksituatie met die collega die – afijn. Net ietsjes harder lopen is fijn.

Alles doet pijn. En alles wil dat ik zachter ga lopen. Dat probeer ik te voorkomen. Dat hele hardlopen is een vuil gevecht tussen lichaam en geest. En uiteindelijk wint je lichaam, met nipte voorsprong. In de verte zie ik de rotonde al. ,,Home is where the roundabout is’’ verzin ik als filmquote. Wandelen is voor mietjes. En ik zie er dom uit met een rood hoofd.

Onder de douche spoelt de kou, moeheid en kramp van me af. Hardlopen is mijn avontuur. Iedere keer dat ik ga.

Geschreven door Budhilezer Lisa83