Have the guts to go slow

Ken je dat gevoel, dat je altijd maar haast hebt, dat je altijd onderweg bent, dat je voor je gevoel altijd achter de feiten aanloopt, dat de dagen tussen je vingers doorglippen?? Nou, ik wel.
Op een gegeven moment was ik daar zo klaar mee. Ik dacht: Nu moet het anders!!
Zo wil ik het niet meer. Ik wil weer grip krijgen op mijn eigen leven. LEVEN in plaats van geleefd worden.

Dit besef kreeg ik een paar jaar geleden. Ik had het idee alsof ik de 24-uurs economie eigenhandig in stand hield. Leven in de zesde versnelling. Dat vond ik geweldig toen ik een jaar of 25-30 was. Maar op een goed moment was het helemaal niet leuk meer. Het verlangen naar rust, tijd en ruimte voor mezelf, vriendschappen, relaties of gewoon de kleine dingen die het leven juist zo leuk maken, groeide.
Ik bemerkte dat dat niet alleen bij mij het geval was.

Maatschappelijk gezien is het natuurlijk een ‘discrepantie’ van de eerste orde. We leven in een maatschappij waar hoge ambities, prestaties, druk, druk, druk de norm zijn geworden. Anders tel je niet mee of ben je niet interessant. Voor wie? Zou je je af kunnen vragen…
Tegelijkertijd is de behoefte aan (innerlijke) stilte, vrijheid, kwaliteit ipv kwantiteit, rust en balans explosief toegenomen.

Slow
Voor mij begon daarmee de uitdaging van slow. Met slow bedoel ik een ontspannen levenshouding. Zo kwam ik er achter dat ik het nodige had los te laten. Loslaten van perfectie bijvoorbeeld. Of loslaten dat ik altijd de oplossing of de hulp moest bieden. Loslaten van schuldgevoel als ik eens op m’n gat zat. Het lijken ogenschijnlijk kleine dingen, maar ze zijn voor mij life-changing geweest. Net als het begrip aandacht. Waar gaat je aandacht naar uit? Aan welke zaken, situaties, dingen, mensen, mediaprikkels geef je je aandacht. Doe de dingen eens met aandacht! Aandacht voor jezelf, etc. Daarmee ging een wereld voor mij open. Iedereen die een training mindfulness heeft gedaan, weet waar ik het over heb.
Er was nog een levensles te leren. Die van keuzes maken. Aangezien ik daar niet goed in ben, leverde dit voor mij bijzonder veel stress op. ‘I want it all and I want it now’, was ongeveer mijn levensmotto. Dat ging niet bepaald samen met een ontspannen levenshouding. Ik leerde dat überhaupt het maken van een keuze, ook om dingen NIET te doen, mij geweldig veel ruimte en vrijheid geeft.

Balans
Het is heus niet zo dat ik het leven in tempo slak leef. Absoluut niet zelfs. Ik geniet voor de volle 100%, doe de dingen die bij mij passen, waar ik energie van krijg en ik las op tijd een time out in. Niet pas als ik ongeveer ‘door het gaatje’ ben of wanneer ik denk dat ik het verdiend heb zoals voorheen, maar gewoon omdat een onderdeel van mijn leven is. Met al deze kennis en ervaring begreep ik goed dat het leven gaat om go en slow. Niet alleen het een maar ook niet alleen het ander. Het gaat om het spel tussen go en slow. Het tempo bepaal je zelf.

Ik ben blij dat ik destijds de moed had om mijn werk en mijn leven onder de loep te nemen. Ik had me helemaal vastgedraaid in allerlei verwachtingen en verplichtingen en zat verstrengeld in de nodige keurslijven zonder dat ik me daar bewust van was. Nu ben ik veel gelukkiger, relaxter, zit tig keer lekkerder in mijn vel en ben veel beter in balans. Het grappige is dat het anderen ook opvalt. Inmiddels mag ik me ongeveer specialist noemen. Begin november besteedt Flair aandacht aan Slow en Lekker leven. Met tips en adviezen van mij.
Als coach pas ik mijn kennis en ervaring op dit gebied graag toe. Mijn coachatelier heet ook niet voor niets ‘Basic Balance’. Eind oktober en in november geef ik workshops The Power of Slow en uiteraard kan iedereen ook voor een individueel leertraject bij mij terecht.
Ik geloof in slow, dat mag duidelijk zijn. Slow maakt het leven leuker, lichter en beter!

Geschreven door Budhilezer Happy