Gelukkig om niets

Ondanks de regen fiets ik met een warm kriebelig gevoel in mijn buik richting het Leidseplein. Niet op weg naar een leuke afspraak, geen gezellige vriendinnen om me heen, en zelfs net nog een moeilijke aanvaring gehad met meneer ex… ‘Dus waarom voel ik me in godsnaam zo blij?’

Ik zet mijn fiets op slot en wandel met kwieke tred de H&M binnen. Zonder gêne laad ik alle kledingstukken die de keuring doorstaan over mijn linkerarm, want lang niet alles mag gepast worden vandaag.

Daar zit ik dan, een heerlijk broodje op mijn schoot, een chocolade koekje voor toe, en de tranen die over mijn wangen biggelen.

‘Vandaag’, zo besluit ik stilletjes in mezelf, ‘word ik een vrouw’. ‘Geen stomme meisjes kleren meer, of broeken die me al vier jaar vanuit de kast aanstaren omdat ik ze toch allang niet meer pas.’ ‘Vanaf nu alleen nog maar mooie jurken, echte leren laarzen, en fijne stofjes waarin ik de hele wereld aankan!’

Twee uur later loop ik met een bomvolle tas de H&M uit, het is zaterdagavond 19:00 en ik bedenk me dat ik best zin heb om naar de bioscoop te gaan. Daar zit ik dan, een heerlijk broodje op mijn schoot, een chocolade koekje voor toe, en de tranen die over mijn wangen biggelen van de film ‘My sisters keeper’.

En door mijn tranen heen, een stralende lach om deze fantastische eerste date met mezelf.

Geschreven door Budhilezer: LisaZ