Excuses

Bij deze wil ik mijn excuses aanbieden. Mijn excuses aan mijn vriendinnen, aan mijn moeder, aan mijn collega’s, aan de mede-moeders op school, excuses aan de oppas van mijn zoontjes vriendje, aan mijn leidinggevende, aan de vrouw naast me in de bus….sorry!

Sorry dat ik er niet over op kan houden. Dat ik erover moet blijven praten. Sorry voor het vertellen van elke zin die gezegd is, elke sms die is verzonden. Excuses voor het woordelijk oplezen van de mails die zijn verzonden. Het spijt me van mijn ellenlange verhalen tot in detail verteld. Excuses voor mijn stilzwijgende glimlachen. Voor mijn dromerige afwezigheid. Excuses voor mijn blozende wangen, mijn huppelende tred. Sorry sorry sorry.

Het spijt me dat ik me al 4,5 maand gedraag als een aanstellerige puber. Sorry dat ik geen rekening houd met jullie. Me niet afvraag of jullie het eigenlijk wel willen horen. Ik ben hopeloos. Van mijn hoofd tot mijn tenen. Utterly hopeless! Foolish. Verliefde dertigers… bah!

Dus bij deze mijn oprechte welgemeende excuses. Het spijt me! Zal proberen het niet meer te doen.

Veel liefs,
Taat

(Had ik trouwens al verteld dat hij vannacht zei dat we zo’n leuk stel waren… lief he?!!)

Geschreven door Budhilezer Tamtam