En dan is het zover…

Weg werk, weg zekerheid, weg goed gevoel creeëren, op momenten dat mij het uitkomt. Misschien is dat laatste nog wel het moeilijkst, want ik houd daar zo van.. ik bepaal, en heerlijk als anderen daarin mee gaan en nog heerlijker als anderen mij dan een goed gevoel kunnen geven…. weg… ik heb bepaald, ook dit.

Dus nu zelf opzoek naar dat goede gevoel, naar al het moois dat ik nu al heb gevonden, tegen ben gekomen op de mooie weg die ‘ik’ heet. Nergens meer voor weglopen, gewoon doen, het mezelf niet lekker makkelijk maken of juist wel, zo. Want is het niet veel makkelijker lekker dicht bij jezelf te blijven i.p.v. altijd maar op die ander terug te vallen. Is het niet zo dat dan de wereld aan je voeten staat en jou brengt waar jij graag naar toe wilt. Samen met al die dierbaren die er werkelijk toe doen…

Na 3 maanden loslaten is er nu een nieuw begin..

Nooit gedacht dat werk zoveel impact heeft kunnen brengen in mijn leven, wel lekker dat ik daar nu achter ben gekomen en dat niet meer wil en heel veel andere mooie zaken inpact in mijn leven zullen hebben.

Je wilt niet weten hoe vrij dit voelt, maar ook raar, weg van al het oude, dat is geweest, iets nieuws gaan volgen. Ben heel benieuwd en laat me verrassen.. maar natuurlijk kan ik ‘ik bepaal’ nog niet helemaal loslaten.. alleen het gevoel dat ik daar altijd mee wilde creeëren is weg. Na 3 maanden loslaten is er nu een nieuw begin.. of was dat 3 maanden geleden al?

Wat het ook mag zijn, op naar een mooi jaar met een heerlijke vent aan m’n zij en lieve vrienden en familie, hoezo weg…?!

Geschreven door Budhilezer: IngridBesselink