De een z’n brood…

Mijn zoon is een beetje raar. Hij eet alles het liefst apart, droog, gescheiden van elkaar en saai. Hij lust kaas en hij lust brood…maar niet op elkaar. Hij lust vlees, komkommer en wederom brood… maar geen hamburger! Hij lust rode pastasaus, hij lust paprika…maar niet door elkaar. Het liefst geen mixjes, eenpansgerechten, belegde broodjes, wraps, gevulde sausjes of enigszins iets in die richting voor hem. Als hij mocht kiezen.

Op een gehaast vrijdagmiddaguur (dat bestaat uit naar school racen, wachten op het schoolplein, zoonlief ophalen, snel naar huis racen, eten, kletsen, spelen en weer terug racen) zitten we saampjes aan tafel. Hij aan een droog hard wit pistoletje, een van zijn favorieten.

‘Wat ben je toch een rare’, zeg ik. ‘De meeste mensen eten lekker iets op hun broodje. Pindakaas, kaas, hagelslag, worst… wat dan ook. Maar niet zo droog. Is toch niet lekker?!’

En daar krijg ik dan ineens een hele wijze levensles van mijn 6 jaar oude ventje:

‘Maar mam, alle mensen zijn verschillend. En alle mensen vinden dan ook verschillende dingen lekker. De een houdt van worst, de ander van kaas en ik hou van niks erop. En dat is allemaal goed!’

Tsja… niks meer tegen in te brengen!

Geschreven door Budhilezer Tamtam