…?

Mijn eerste blog, ging over mijn bruiloft.
Mijn tweede over wijsheid.. en de derde over grenzen.

Sinds augustus 2009 ben ik getrouwd, maar heb in november 2009 de grens aangegeven binnen mijn relatie. En dit leidde tot het inzicht dat we misschien beter niet hadden kunnen trouwen. We leven nu eindelijk in harmonie samen, maar zijn wel uitelkaar en bezig de scheiding te regelen. Hoe wrang ook, het verlies van Kleine Maurits heeft er juist toegeleid dat we ons krampachtig vasthielden aan elkaar, maar niet meer zagen wat er nog over was van onze relatie of wat er niet meer was eigenlijk.

Wijsheid, wat is wijsheid… in mijn hart is ondertussen een plaatsje ontstaan vol met warme gevoelens voor een nieuw persoon. Maar ik kan ook mijn “ex” niet uit mijn hoofd zetten zoveel dingen die ik me niet met zie doen met iemand anders dan mijn “ex”. Ik heb de wijsheid niet in pacht, ex is niet veranderd, maar missen doe ik hem wel,de positieve dingen, niet de dingen waarin ik mijn grens had bereikt. Nog een keer het gevecht aan gaan en het proberen…

Grenzen.. je gevaar van niet je grenzen aangeven is dat iemand anders hem dan voor je gaat bepalen.. ook dat is bij mij gebeurt.
Vooral qua werk, noodgedwongen en zonder waarschuwing werd mij duidelijk gemaakt dat het beter was voor mij als ik iets anders ging zoeken.

Morgen mag ik beginnen, met een nieuwe ronde, nieuwe kansen.
Misschien past het wel bij de fase van mijn leven waarin ik nu zit… ik ben tenslotte nog maar 25…

Geschreven door Budhilezer Manike