Lees, zie en voel in het archief!
Hieronder zie je de maanden staan. Klik op: om de blogs, artikelen, video's en foto's te zien.
-
- Marjolein:
-
Voor altijd
Eens in de zoveel tijd ben je weer even bij me. Al draag ik je altijd met me mee, als de trilling van een klank die voor altijd in mij blijft. Soms echter, zwelt de trilling aan en stopt het even met achtergrond muziek te zijn. Dan ben je er helemaal. Eventjes.
-
It is ok my love
Het is druk in het cafe. Dat klopt ook wel want het is donderdagavond, maar dat realiseerde ik me pas toen ik me verbaasde over de drukte. Om hem te kunnen verstaan moet ik me concentreren.
-
Time for change
Ik zit naar het mailtje te staren terwijl mijn vriendin naast me zo ongeveer gillend de bank af stuitert. Zojuist hadden we het er nog over dat ik werk zoek voor drie dagen
-
Een beetje begeerte en afkeer
Inmiddels is het alweer zo’n 7 jaar geleden dat ik ver weg bleef bij alles wat enigzins zweverig leek in mijn ogen. Een (destijds) goede vriendin van mij was hier wel mee bezig maar haar spiritualiteit vond ik raar en zweverig.
-
Hogeschool levenslessen
Goed moest ik het doen. In alles. In mijn werk, de liefde en zelfs het leven. Dat we hier op aarde zijn om te leren, zoals in sommige guru-boeken wordt geschreven, maakte mijn hang om alles perfect te doen niet minder.
-
And so it is
“And so it is” zingt Damien Rice terwijl ik op mijn bank lig te lezen. Over ‘is’ doet ie wat langer, ‘iiihhiiiiissss’.
Ik ben een dromer. Niet dat ik uren uit het raam kan staren in niemandsland -
Tijd voor de grote sprong
Zou het in de lucht hangen? “Het hangt in de lucht” zegt mijn vriendin juist op het moment dat ik me dat in mijn hoofd afvroeg. Net zoals het in de lucht hing toen ineens iedereen zijn of haar eerste vriendje/dinnetje kreeg.
-
Momenten die blijven
Ik hoor achter me een soort slepend geluid dat maakt dat ik omkijk. Een bestelbusje duwt met zijn bumber een fiets en een vrouw vooruit, die net daarvoor nog op de fiets zat. En: de chauffeur heeft niets in de gaten.
-
Een tijdloze wij?
Als tijd niet zou bestaan
En wij ongebonden zouden zijn -
Onwennig in bescherming
We lopen vanaf het Leidseplein richting het Rembrandtplein. De tingel van een tram klinkt en ik kijk naar rechts. De tram is nog ver weg. Toch voel ik zijn arm voor mijn buik.













