Waarheen, waarvoor

Anna

Waarheen, waarvoor

”Waarheeeeen lei-heidt de weeeg die wij moeeeten gaaaan, waarvoooor zij-hijn wiiiiij op aaaard?!?! Soms heb ik ineens dat Nana Mouskouri/Mieke Telkamp/Paul de Leeuw deuntje in mijn hoofd dat, hoe knullig ook, precies vat wat ik me afvraag. En dan neurie ik het hardop (ehm.. ik ken alleen de eerste regel)terwijl ik *slingerdeslinger* met mijn voeten op de stang van mijn fiets rustend, naar het glinsterende water van de Amsterdamse grachten tuur.

 

En onderwijl ik dan zo over de grachten roetsj/tuf/glij opweg naar mijn yogaklasje, vriendinnendate of mannenafspraakje, mijmer ik weg over waarom ik in Godsnaam hier, NU, op dit moment, zo vlekkeloos mijn weg vind. Opweg naar ogenschijnlijke nutteloosheden die waarschijnlijk, zo is uit ervaring gebleken, weer zeer vermakelijk zullen zijn…

Wat geeft mij het recht om zo verdomd hard te genieten van het leven?!

 

Wat is het nut van mijn bezigheden? Waarom gaat het me allemaal zo makkelijk af? Waarom verdien ik dit geluk? Wat geeft mij het recht om zo verdomd hard te genieten van het leven?! En dat ik alles krijg en leef en loof wat mijn hartje begeert. En er ook nog best ”appetijtelijk” uitzie (als ik mijn best doe) en dat ik zo gezond ben (op een snotneus en griepje na zo af en toe) en dat mijn beentjes me moeiteloos vooruit trappen en alles vanzelf ademt en pompt en doet en stroomt…

 

Vaak, op de terugweg van weer zo’n ‘nutteloze’ maar genietsenswaradige avond/nacht, fiets ik met de maan op naar huis.

 

Ze beschijnt me fel als ze zin heeft. En hoe raar of zweverig het ook klinken mag… ik denk dat we een band hebben… Ze volgt me. Ook al kijk ik niet. Ik voel haar.

 

En met haar aanbik, besef ik ook ineens de Grootsheid van Alles. En mijn Kleine Geluk. Mijn kleine geluk dat net zo groot is als zij. Dat zij en ik een zijn. En daarmee verwijnt ook het waarom. Ik Weet Weer. En dan rest me niets anders dan te wensen dat anderen ook die volheid en volmaaktheid zullen ervaren, zo moeiteloos-vanzelfsprekend-bewust als de maan het bedoeld heeft.

Geschreven door Anna

pixelstats trackingpixel

Tags: , , , , , ,
Laat dit artikel aan anderen zien
Print dit artikel
Op NUjij.nl plaatsen
Dit vinden anderen
Zelf reageren? Klik dan hier
lees gehele reactie
17/06/2009 om 10:58
Ze beschijnt me fel als ze zin heeft. En hoe raar of zweverig het ook klinken mag… ik denk dat we een band hebben… Ze volgt me. Ook al kijk ik niet. Ik voel haar.

Wat geeft mij het recht om zo verdomd hard te genieten van het leven?!
Het leven zelf........
Reageer
Om een reactie te plaatsen moet je zijn ingelogd.
Lid worden
Inloggen
venster sluiten
venster sluiten
venster sluiten