Bedankt Krelis, David, Wipneus & Corneel

Wist je dat kaboutertjes helemaal geen moeite hebben met het visualiseren van dingen die ze graag willen hebben? Ze denken er heel erg aan en voelen het met heel hun essentie. En *plop!* Daar is die blauwe trui of het stuk kaas waar ze zo naar verlangden.

Of ze nu bestaan of niet, het boekje dat ik toevallig opensloeg in een vakantiehuisje over deze wezentjes (Titel: Zomer met het kleine volkje), maakte me in de ban van de kabouters en hun toverpraktijken.

En dus werd het tijd om wat van hun kabouterkennis toe te passen in mijn eigen leventje. Zeker omdat ik al nachten achter elkaar geteisterd werd door rondzoemend muggeweld. Ze doodklappen was een mogelijkheid (een oude hobby van me) maar veel diervriendelijker: een klamboe kopen.

Natuurlijk gaf ik mijn geld liever uit aan kleding dan aan een praktische lap gaas, dus op de zoveelste klamboe-loze avond met muggen in alle hoeken van de kamer heb ik me uit pure ellende gestort op wat toverpraktijken en een klamboe gevisualiseerd. Het werd een witte vierkante. Mugdicht en zuurstofdoorlatend.

En geloof het of niet: ik slaap nog altijd zonder gezoem (de enige die Zzzzzz doet ben ikzelf!) en probeer niet te vergeten om eerst de klamboe opzij te klappen en weer zorgvuldig te sluiten als ik ’snachts naar de wc moet.

Dank, kabouters! Nog even oefenen en ik ga slaap binnenkort avec een rood met wit bestipte Chanel 2.5 onder mijn arm!

Geschreven door Anna